کامپیوتری

سه شنبه 30 مهر 1398





کشور عمان یکی از بهترین کشور های حال حاضر دنیا برای سرمایه گذاری به شمار می رود زیرا مطابق با برنامه اقتصادی و چشم اندازی که در این کشور تعریف شده است کشور عمان قصد دارد که تا سال 2020 اقتصاد نفتی خود را به کلی تغییر داده و به سمت صنعتی شدن و رها شدن از ساختار اقتصاد نفتی باشد.

این سیاست باعث شده است تا این کشور اقدام به جذب انواع سرمایه گذاری های مختلف در کشور خود با شرایط ساده سازی سرمایه گذاری و ارائه انواع وام ها و تسهیلات به علاقمندان به سرمایه گذاری بکند که در این بین از افرادی که بتوانند کار آفرینی کرده و یا با ثبت شرکت و راه اندازی کسب و کاری که بتواند در راستای این هدف به این کشور کمک شایانی بکند حمایت بیشتری هم انجام می دهد.

از جمله شرایطی که کشور عمان برای تشویق سرمایه گذاران در این کشور بخصوص علاقمندان به ثبت شرکت ایجاد نموده است می توان به شرایط زیر اشاره کرد:

    اجازه مالکیت صد در صد دارایی ها به سرمایه گذاران خارجی
    ایجاد شرایط ساده برای سرمایه گذاری و حذف بسیاری از فرآیند های اداری
    تامین کمبود سرمایه سرمایه گذاران با ارائه وام های کلان با بهره های پایین
    معاف کردن حق گمرکی برای آن دسته از سرمایه گذارانی که قصد راه اندازی شرکت با تامین تجهیزات وارداتی و صنعتی و کارخانه ای را دارند و یا برای شرکت هایی که قصد ایجاد نمایندگی در این کشور را دارند.
    ایجاد معافیت گمرکی به مدت 10 سال برای سرمایه گذاران خارجی
    عدم دریافت مالیات بر درآمد شخصی از سرمایه گذاران
    معافیت مالیاتی برای شرکت ها و کارخانه های راه اندازی شده توسط سرمایه گذاران خارجی به مدت 10 سال
    ایجاد سیاست جبران خسارت برای آن دسته از سرمایه گذارانی که به موجب سیاست ها کشور عمان به سرمایه و یا سود سرمایه آنها خسارت وارد شده است
    برقراری بیمه نامه های معتبر با استفاده از ضمانت نامه های صادراتی و آژانس های مالی
    و ...

کشور عمان یک کشور عربی زبان و پادشاهی است که در شبه جزیره عربستان واقع شده و در جنوب دریای عمان است. این کشور که از شرق و جنوب شرق به دریای عرب و از شمال غرب به امارات متحده عربی و از جنوب با یمن همسایگی دارد همانند بسیاری از کشورهای حوزه خلیج فارس وابستگی زیادی به نفت دارد اما با اتخاذ این سیاست ها قصد دارد تا خود را از این وابستگی رها کند.

این کشور هر چند مساحت نسبتا خوب 500309 کیلومتر مربعی دارد ولی جمعیت ساکن در این کشور حدود 277000 نفر است و ظرفیت زیادی برای پذیرش مهاجر و اعطا اقامت از طریق همین سیاست جذب سرمایه گذاری و اعطا مالکیت دارایی ها را دارد.

ثبت شرکت در عمان

همان گونه که توضیح داده شد بهترین شرایط برای سرمایه گذاری در کشوری مانند عمان که قصد توسعه زیر ساخت های خود را دارد و می خواهد خود را از وابستگی نفتی رها کند بدون تردید ثبت شرکت های مختلف در زمینه های متفاوت عمرانی، ساخت و ساز، خدماتی ، تولیدی، مهندسی و مشاوره ای و ... می باشد.

عمان روابط بسیار خوبی با ایران دارد و بر خلاف بسیاری از کشورهای دیگر که در این برهه زمانی با ایجاد ساز و کارهایی سرمایه گذاران ایرانی را با مشکل مواجه کرده اند ولی در این کشور فعالیت ایرانی ها به خوبی پذیرفته شده است و موقعیت منحصر به فردی را برای ایرانی ها فراهم نموده است. در حال حاضر ثبت شرکت توسط ایرانی ها در عمان بصورت یک فرصت فوق العاده در آمده است که می تواند منافع دو طرفه برای سرمایه گذار و کشور عمان داشته باشد.

انواع شرکت در عمان

شرکت ها در عمان زیر نظر اداره بازرگانی این کشور ثبت و مدیریت می شوند. تمامی شرکت هایی که در عمان به ثبت می رسند باید طبق قانون تجارت این کشور حداقل 30 درصد از سرمایه خود را با انتخاب یک شریک عمانی به او واگذار نمایند.

البته در بسیاری از موارد این شراکت سوری است و تنها شریک عمانی با دریافت حق المشارکتی بصورت اسمی سهامدار شرکت می شود و تنها باید بصورت ماهیانه مبلغی به او برای این درصد پرداخت شود و در امور شرکت و میزان سود و زیان آن دخالتی ندارد .

بصورت کلی می توان انواع شرکت قابل ثبت در عمان را به صورت زیر دسته بندی کرد:

    شرکت با مسئولیت محدود یا LLC

این نوع شرکت دقیقا مشابه شرکت با مسئولیت محدود در ایران به ثبت می رسد . یعنی باید حداقل دو شریک داشته باشد و میزان تعهدات هر شریک به اندازه سرمایه او تعیین می شود. میزان سرمایه مورد نیاز برای ثبت این شرکت در عمان حداقل 10000 ریال عمانی می باشد. سرمایه در این شرکت به اندازه مساوی تقسیم می شود و نمی تواند به اشتراک عموم در بیاید.

شرکت های با مسئولیت محدود را رد عمان در بسیاری از موضوعات به غیر از موضوعات بانکداری، ضمانت نامه های مالی و یا موضوعات تجارت هوایی می توان به ثبت رساند.

    شرکت سهامی خاص

شرکت های سهامی خاص در عمان یا بصورت شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود و یا به صورت شرکت سهامی دولتی قابل ثبت هستند. شرکت های سهامی با مسئولیت محدود مانند شرکت سهامی خاص در ایران هستند که نمی توان سهام آنها را به عموم مردم واگذار کرد ولی شرکت های سهامی دولتی را می توان با فروش سهام به غیر و عموم هم سهام آنها را واگذار کرد.

شرکت سهامی با مسئولیت محدود حداقل برای راه اندازی و ثبت نیازمند 50000 ریال عمانی و شرکت سهامی خاص دولتی حداقل نیازمند سرمایه 150000 ریال عمانی می باشد.

ضمن اینکه هر دو این شرکت ها را زمانی که یک خارجی بخواهد در آن مشارکت داشته باشد باید با سرمایه حداقل 150000 ریالی به ثبت برساند. ضمن اینکه باید بعد از ثبت شرکت سهامی خاص موضوع فعالیت آن توسط وزارت بازرگانی و صنعت کشور عمان تایید شود.

البته نوع دیگری از شرکت ها هم مانند شرکت تضامنی در این کشور قابل ثبت است که چون موضوعیت زیادی ندارد در این مقاله به آنها پرداخته نمی شود.

سرمایه گذاری مشترک در عمان

شرکای خارجی می توانند طبق قوانین وزارت بازرگانی کشور عمان و مطابق با یک توافقنامه محرمانه و توسط افراد حقوقی زیر نظر قانون سرمایه گذاری این کشور اقدام به سرمایه گذاری در عمان بکنند. در این موضوع سرمایه گذاری باید بالغ سرمایه شرکت یعنی حداقل 5 درصد از آن در اختیار شریک یا شرکا عمانی باشد و مابقی را شریک خارجی می تواند تادیه نماید.

ثبت شرکت در عمان حدود 6 ماه زمان نیاز دارد که در این مدت باید شریک خارجی و یا سرمایه گذار محلی را به عنوان دفتر شرکت و یا کارخانه اجاره و یا خریداری نماید و زمینه فعالیت خود را با استخدام نیروها و تامین تجهیزات آغاز نماید. بنابراین در این مدت باید سرمایه گذار اقدام به اخذ یک اقامت 6 ماهه موقت بکند که در صورت ثبت شرکت این اقامت برای اولین بار به سرمایه گذار 2 ساله اعطا می شود و پس از آن به راحتی قابل تمدید می باشد.

شرکت ها بعد از ثبت یک پروانه بهره برداری خواهند داشت که مدت اعتبار آن 5 ساله است و بعد از این زمان باید تمدید شود. ضمن اینکه باید یک حساب بانکی ترجیحا LC در این کشور به نام شرکت بازگشایی شود.

ثبت شرکت در مناطق آزاد عمان

افراد علاقمند به ثبت شرکت می توانند شرکت خود را در مناطق آزاد عمان نیز به ثبت برسانند که در این حالت بزرگترین حسن این روش امکان مالکیت صد در صد شرکت برای آنها می باشد و دیگر چیزی به نام شریک عمانی وجود ندارد.

ثبت شرکت در این مناطق نیاز به یک بیزینس پلن قوی دارد زیرا هیئت تصمیم گیرنده و مجوز دهنده برای ثبت شرکت در این مناطق نسبت به این نوع طرح ها حساسیت زیادی دارند.

مراحل ثبت شرکت در عمان

برای ثبت شرکت در عمان باید اقدامات و مراحل زیر انجام شود:

    افتتاح حساب بانکی و تادیه مبلغ سرمایه شرکت در این حساب
    تهیه بیزینس پلن یا طرح تجاری و تائید آن توسط اداره ثبت شرکت های تجاری عمان و نهایتا برنامه ریزی و درخواست برای ثبت شرکت در این اداره
    ثبت نام در اداره مالیاتی عمان
    استخدام و ثبت نام کارمندان شرکت در اداره تامین اجتماعی عمان

نکاتی برای نوشتن بیزینس پلن یا طرح تجاری  برای ثبت شرکت در عمان

    بهتر است اهم فعالیت های مورد نظر خود را بصورت خلاصه و شفاف در این طرح ارائه و اهداف خود را از این کسب و کار به صورت صریح شرح دهید
    در این طرح باید دقیقا بگویید دنبال چه چیزی هستید و چه انتظاراتی از این محصول و یا خدمت خود دارید
    طرح تجاری حتما نیازمند یک تیم مدیریت است که باید به خوبی معرفی شوند.
    به خوبی نوع شرکت، نوع سهام آن و نحوه خرید و فروش سهام شرکت در عمان باید تعیین شده باشد
    در طرح های تجاری میزان برآوردهای مالی و هزینه هایی که برای ثبت و راه اندازی شرکت نیاز است باید پیش بینی شده باشد
    با توجه به استعلام ها و بصورت مستند باید میزان هزینه ثبت شرکت را عنوان کنید
    میزان هزینه های شرکت اعم از هزینه های نیروی انسانی، خدمات، نگهداری و تعمیرات و ... را باید پیش بینی کرده باشید
    نکته مهم در بیزینس پلن های تجاری برای کشورهای خارجی از جمله عمان اثبات توانایی و حمایت های مالی شرکت می باشد


  • نظرات() 
  • سه شنبه 30 مهر 1398




    استارت آپ (استارتاپ ) یا start-up راه اندازی یک سرمایه گذاری جدید با هدف توسعه  مدل های کسب و کار به منظور رفع نیاز ها و مشاغل موجود در بازار است. به کلام ساده تر می توان گفت واژه فعالیت استارت آپ در زمینه نیاز و خواست بازار در غالب یک مدل کسب و کار جدید است که این کسب و کار قابلیت تکرار پذیری و توسعه محوری داشته باشد و البته بتوان آن را با نیاز بازار و مشاغل مربوطه تعمیم داد.

    در واقع افرادی که فعالیت استارت آپی راه اندازی می کنند در تلاش هستند تا با استفاده از یک مدل کسب و کار مشکلات و نیازهای بازار را مرتفع نمایند. بصورت کلی شاید از دور واژه استارت آپ با کارآفرینی کمی همسان باشد و مشابهت داشته باشد اما یک تفاوت اساسی بین کارآفرینی و استارتاپ وجود دارد و آن هم اینکه افرادی که کارآفرینی می کنند در واقع یک شغل راه انداخته اند که هدف از آن توسعه ، تکرار پذیری و رشد نیست هر چند در جریان انجام کار ممکن است اتفاق بیافتد اما فعالیت استارتاپ به سمت کسب و کارهایی می روند که فراتر از نیاز بازار است و مرتبا قصد رشد دارد.

    استارت آپ ها کار خود را با ریسک بالا شروع می کنند، معمولا هر پروژه ای را که شروع می کنند دارای ریسک زیادی است و احتمال شکست و عدم موفقیت در آنها زیاد است اما در صورت موفق شدن یک نیاز بزرگ را معمولا با سود زیاد بر طرف می کنند.

    ثبت شرکت استارت آپ

    داشتن فعالت در حوزه مدل ها و کسب و کار های استارت آپ الزاما نیازمند ثبت شرکت نیست اما اگر قصد داشته باشید تا با واژه واقعی استارت آپ کار کنید و مفهوم اساسی آن که توسعه پذیری و تکرار پذیری است را رعایت کرده باشید چاره ای جز ثبت شرکت و فعالیت قانونی در این حوزه ندارید.

    شرکت های مختلف و حتی دولت در زمینه های زیادی نیاز به مدل های استارت آپ دارند و همیشه داشتن راه حل های ساده و سرعت دهنده کار می تواند از سمت این شرکت ها و سازمان ها مورد اقبال و توافق واقع شود. اما حقیقت این است که حوزه استارت آپ حوزه ریسک پذیری است. شما تنها با ارائه مدل خود نمی توانید شرکت ها را متقاعد نمایید که شما فرد مناسبی برای سرمایه گذاری هستید.

     شرکت ها اغلب ترجیح می دهند روی شرکت ها و افراد دارای شخصیت حقوقی و معتبر ریسک کنند و یا خدمات مبتنی بر قرار داد های حقوقی را بپذیرند لذا داشتن شرکت برای توسعه در استارت آپ نقش کلیدی دارد.

    اما بدون تردید اینکه چه نوع شرکتی می تواند برای ایده استارت آپ ها مناسب باشد بسته به مدل و ایده نوآورانه آن استارت آپ دارد. گاها یک مدل استارت آپ سرمایه بسیار زیادی ممکن است نیاز داشته باشد و گاهی ممکن است هیچ سرمایه ای برای راه اندازی یک استارت آپ نیاز نباشد.

    معمولا توصیه و تمرکز این نوع شرکت ها بر راه اندازی شرکت های کوچک تر با سرمایه گذاری کمتر به منظور کاهش ریسک و خطر پذیری خودشان می باشد. شرکت های استارت آپ مدل و ایده را اغلب می فروشند و از تکنیک ها و روش های خود درآمد زایی دارند. به همین دلیل کارشناسان اقتصادی توصیه می کنند برای راه اندازی شرکت استارت آپ بیشتری روی دو مدل شرکت یعنی یا ثبت شرکت سهامی خاص و یا ثبت شرکت با مسئولیت محدود متمرکز شوید.

    هر چند به راحتی می توانید با تامین سرمایه حتی شرکت خود را در قالب سهامی عام هم ثبت کنید یا به دلیل داشتن اعتبار نامی خود و یا شریک تجاری خود شرکت را تضامنی و یا حتی تعاونی ثبت کنید اما بیشتر مدل های کسب و کار استارت آپی با داشتن شرکت های با مسئولیت محدود و یا سهامی خاص به راحتی تطبیق پذیر و سازگار هستند و ضمن اینکه اعتبار زیادی هم این شرکت ها دارند.

    در ادامه برای ثبت هر یک از این دو نوع شرکت توضیحات مختصری ارائه می شود:

    ثبت شرکت استارت آپ در قالب سهامی خاص

    شرکت سهامی خاص معتبرترین قالب شرکت در ایران است. این نوع شرکت نیاز به سه نفر حداقل به عنوان شریک تجاری دارد.  موضوع شرکت باید بازرگانی منظور شود هر چند فعالیت شرکت با این موضوع همخوانی نداشته باشد. نکته مهم در این نوع شرکت ها اعتبار آنها هستند که این اعتبار از سرمایه موجود در شرکت استنتاج می شود.

    سرمایه شرکت های سهامی خاص هر چه بالاتر باشد اعتبار شرکت بالاتر است البته لازم به توضیح است که برای ثبت این نوع شرکت ها در اداره ثبت شرکت ها تنها داشتن 100 هزار تومان سرمایه کفایت می کند که از این میزان هم برای ثبت شرکت ها تادیه یک سوم مبلغ یعنی 35000 تومان در حسابی به نام شرکت کافی است. هر چند رعایت میزان 35 درصد سرمایه( از همان یکصد هزار تومان) همیشه و در تمامی دوران فعالیت شرکت باید رعایت شود.

    شرکت سهامی خاص با یک توافقنامه بین حداقل سه شریک روال ثبت خود را آغاز می کند. شرکت های استارت آپ معمولا نیازی به مجوز خاصی ندارند مگر اینکه این نوع فعالیت در حوزه خاصی باشد که دریافت مجوز را الزامی کند. پس از این توافقنامه و مشخص کردن حدود و اختیارات و بسیاری از توافقات دیگر در قالب اساسنامه و تنظیم این سند باید اظهارنامه ثبت شرکت ارائه و شرکت در اداره ثبت شرکت ها ثبت شود.

    بعد از آن با دریافت کد اقتصادی و تشکیل پرونده دارایی و مالیاتی شرکت می تواند رسما فعالیت خود را آغاز کند. نکته مهم در این شرکت ها این است که سرمایه تادیه شده در شرکت را باید همه شرکا ارائه نمایند، این سرمایه تبدیل به سهام مشخص می شود و در بین شرکا به اندازه سرمایه ای که وارد کرده اند تقسیم می شود و در هر بار با اجازه مجمع عمومی فوق العاده شرکت این سرمایه قابل افزایش و یا در مواردی قابل کاهش است. ضمن اینکه این شرکا تنها به اندازه سهامی که در شرکت دارند مسئولیت در قبال تعهدات شرکت را خواهند داشت.

    نکته دیگر اینکه هیچ فردی از شرکا نمی تواند بدون اجازه این مجمع سهام خود را واگذار نمایند و یا فعالیتی در خارج از چهارچوب شرکت انجام دهد. شرکت باید مدیر عاملی از بین خود سهامداران داشته باشد و این مدیر باید هر دو سال یک بار یا عوض شود و یا دوباره ابقا شود. در نهایت اینکه شرکت باید یک بازرس اصلی و یک بازرس علی البدل هم تعیین نماید که دارای شرایطی باید باشند.

    برای ثبت شرکت استارت آپ در قالب سهامی خاص مدارک زیر نیاز است:

        اظهارنامه ثبت شرکت در دو نسخه
        اساسنامه شرکت در دو نسخه
        صورتجلسه مجمع عمومی موسسین در دو نسخه
        صورتجلسه هیئت مدیره در دو نسخه
        ارائه فیش بانکی مبنی بر تادیه 35 درصد از سرمایه اعلامی
        ارائه کپی مدارک شناسایی شرکا و مدیران
        ارائه برگه عدم سوء پیشینه کلیه شرکا و مدیران
        مجوز در صورت نیاز
        تقویم نامه کارشناس رسمی دادگستری برای دارایی های غیر منقول
        سند ملکی و یا اجاره نامه محل شرکت

    ثبت شرکت استارت آپ در قالب با مسئولیت محدود

    شرکت استارت آپ را معمولا در کشورهای اروپایی و حتی آمریکا به صورت با مسئولیت محدود ثبت می کنند. دلیل آن هم این است که شرکت های با مسئولیت محدود همانگونه که از نامشان مشخص است مسئولیت کمتری را بر عهده شرکا می گذارند و تنها این شرکا به اندازه سرمایه و یا آورده خود در شرکت متعهد و پاسخگوی تعهدات شرکت می شوند و در ضمن سرعت تصمیم گیری بالاتری هم دارند.

    این شرکت ها را می توان با دو نفر و یا بیشتر به ثبت رساند و آورده شرکت برای ثبت هم باید همان صد هزار تومان با این تفاوت که می توان بعدا در قبال تعهد مدیر عامل این صد هزار تومان را توسط شرکا تادیه کرد می باشد.

    شرکت با مسئولیت محدود الزامی به تعیین بازرس ندارند و در ضمن طول مدت مدیریت در این شرکت ها محدودیت نداشته و شراکت اداره کردن و تصمیم گیری راحت تری در این شرکت ها حاکم است. البته این نکات باعث نمی شود که شرکت با مسئولیت محدود اعتبار زیادی نداشته باشد و اتفاقا این شرکت ها هم به همان اندازه شرکت های سهامی خاص دارای اعتبار و ارزش هستند.

    در شرکت با مسئولیت محدود سرمایه بسیار در تعیین اعتبار مهم است اما نام نفرات هم در اهمیت و جایگاه شرکت بی تاثیر نیست . روال ثبت شرکت با مسئولیت محدود هم دقیقا با شرکت سهامی خاص یکسان است با این تفاوت که در تهیه مدارک و مستندات و نوع تعهدات تفاوت هایی وجود دارد.

    به منظور راه اندازی شرکت استارت آپ در قالب با مسئولیت محدود مدارک زیر مورد نیاز می باشد:

        تقاضانامه ثبت شرکت در دو نسخه
        شرکت نامه در دو نسخه
        اساسنامه در دو نسخه
        اظهارنامه در دو نسخه
        کپی مدارک شناسایی مدیران و شرکا
        اصل گواهی عدم سو پیشینه همه شرکا و مدیران
        صورتجلسه مجمع عمومی موسسین در دو نسخه
        صورتجلسه هیات مدیره در دو نسخه
        مجوز در صورت نیاز
        جواز ملکی و یا اجاره نامه محل شرکت

    راه اندازی و شروع یک شرکت استارت آپ تنها نیاز مند داشتن یک ایده و مدل کسب و کار قابل توسعه و تکرار پذیر و کاملا انعطاف پذیر می باشد تا بتوان با داشتن روحیه ریسک پذیری به استقبال روش های نوین در توسعه و بالا بردن بازدهی کار و سرمایه در شرکت های مختلف رفت.

    شرکت های استارت آپ دارای ویژگی های زیادی هستند که از جمله مهم ترین این ویژگی ها در کسب و کار ها می توان به سرعت کار آنها، تکرار پذیر بودن و امکان تولید انبوه، نداشتن قطعیت در خصوص روش های به کار گیری ، قابل تعمیم بودن برای بسیاری از فرآیند ها،  قابل گسترش بودن و از همه مهم تر خلاقانه بودن آنها است.

    معمولا این شرکت ها بر پایه دانش و تخصص بنا می شوند و این دو فاکتور بزرگترین دارایی شرکت های استارت آپ هستند. افرادی که این شرکت ها را راه اندازی می کنند بسیار جاه طلب و آینده نگر هستند و با اطمینان زیاد فعالیت خود را رهبری می کنند اما تمرکز خود را در این جاه طلبی نباید از دست بدهند و باید نوع الگو و مدل آنها با نیاز بازار همخوانی داشته باشد و قابل تعمیم و اجرایی باشد.



  • نظرات() 
  • سه شنبه 30 مهر 1398


     
    چنانچه علاقه مند به راه اندازی شرکت تضامنی هستید و می خواهید با اوصاف اساسی آن آشنا شوید این مقاله را حتماَ مطالعه فرمایید ، چرا که اطلاعات کاملی را در اختیار شما خوبان قرار داده ایم. شایان ذکر است علاوه بر مطالعه ی نوشتار ذیل، در صورت نیاز به هرگونه راهنمایی در این زمینه می توانید با مشاورین مجرب ما در موسسه حقوقی نیک تماس حاصل فرمایید.

    آشنایی با شرکت تضامنی
    شرکت تضامنی کامل ترین نوع شرکت اشخاص است. به موجب ماده 116 قانون تجارت، شرکت تضامنی، شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود . اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد، در مقابل اشخاص ثالث، کان لم یکن خواهد بود.
    شرکت تضامنی از لحاظ استحکام و اعتبار در راس تمام شرکت ها قرار دارد و شرکتی خانوادگی بوده و بین خویشاوندان نزدیک نشکیل می شود و معمولاَ هنگامی تاسیس می شود که صاحب تجارتخانه ای فوت نموده و ورثه او برای جلوگیری از انحلال تجارتخانه و به منظور ادامه کار آن، شرکت تضامنی تشکیل می دهند.
    برای ثبت شرکت تضامنی مانند شرکت بامسئولیت محدود، اولاَ بایستی تمام سرمایه نقدی پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی نیز ارزیابی و تسلیم شده باشد.
    ثانیاَ شرکتنامه حاکی از توافق و رضایت شرکاء ، به همراه اساسنامه و اظهارنامه ثبت به عنوان مدارک اصلی تاسیس، به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شود.

    اوصاف اساسی شرکت تضامنی
    1- در این شرکت هر شریک در قبال کلیه دیون شرکت مسئول است. بنابراین برای شرکاء قالب مطمئنی نیست. اما برای معامله کنندگان با شرکت مطمئن ترین قالب است.
    2- برای تاسیس آن حداقل سرمایه ای تعیین نشده است.
    3- شیوه های اداره آن بسیار ساده و بسیط است ، از همین رو برای تشکیل شرکت هایی با تعداد زیادی از شرکاء مناسب نیست.
    4- در موارد قابل توجهی، تصمیم گیری برای اداره این شرکت ، با اتفاق آراء شرکاء صورت می پذیرد. از این رو قالب برای تعداد اندکی از شرکاء هم سلیقه مناسب است.
    5- نقل و انتقال سهم الشرکه در آن با رای تمام شرکاء امکان پذیر است.

    تعداد شرکا در شرکت تضامنی
    حداقل تعداد سهامداران جهت ثبت یک شرکت تضامنی 2 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.  ( ماده 116 ق. ت )

    ثبت نام شرکت تضامنی
    1- در اسم شرکت باید عبارت “شرکت تضامنی” قید گردد.
    2- اسم شرکت باید حداقل متضمن نام یکی از شرکاء باشد.
    3- اگر اسم شرکت متضمن نام تمام شرکاء نیست، پس از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است باید از عباراتی مانند “و شرکاء” یا “و برادران” استفاده شود.

    مسئولیت هر شریک
    در خصوص مسئولیت شرکاء در شرکت تضامنی باید توجه داشت که :
    1- قبل از انحلال شرکت، دیون شرکت از خود شرکت مطالبه می گردد نه شرکاء.
    2- در صورتی که شرکت تضامنی منحل گردد باز هم دیون شرکت از خود شرکت مطالبه می گردد. اما اگر دارایی شرکت برای تادیه دیونش کافی نباشد، هر شریک مسئول تادیه کلیه دیون است.
    3- هر قراری که برخلاف مسئولیت شرکاء نسبت به کلیه دیون شرکت، بین شرکاء گذاشته شود، فقط در بین خود شرکاء قابل استناد است و در برابر اشخاص ثالث کان لم یکن یا به عبارت بهتر غیرقابل استناد است. ( ماده 117 ق. ت )

    زمان تشکیل شرکت تضامنی
    زمان تشکیل شرکت تضامنی، دقیقاَ مانند شرکت بامسئولیت محدود است. یعنی زمانی است که :
    1- تمام سرمایه نقدی تادیه گردد، بنابراین در این شرکت، برخلاف شرکت سهامی تعهد به پرداخت وجود ندارد و باید تمام سرمایه از همان ابتدا پرداخت گردد.
    2- تمام سهم الشرکه غیرنقدی تقویم شده باشد و آن نیز از همان ابتدا تسلیم گردد.
    3- در این شرکت نیز مانند شرکت سهامی تشکیل منوط به ثبت نیست و قبل از ثبت، شرکت تشکیل می گردد.
    سوال : اگر در یک شرکت تضامنی ، یکی از شرکاء سهم الشرکه خود را به شخص دیگری منتقل نماید، تکلیف آن از دیون شرکت که قبل از ورود شریک جدید ایجاد شده اند چیست ؟
    شریک جدید مانند سایر شرکاء نسبت به تمام دیون شرکت مسئول است چه منشاء آن دین قبل از ورود او به شرکت باشد و چه بعد از ورود او به شرکت. اما شریک سابق که از شرکت خارج شده است، دیگر هیچ مسئولیتی نسبت به دیون قبل از خروج یا بعد از خروجش نخواهد داشت.

  • نظرات() 
  • سه شنبه 30 مهر 1398


     
    به موجب ماده 20 آیین نامه نحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر ، در موارد ذیل دفاتر قانونی رد می شود :
    خارج شدن دفاتر ارائه شده از پلمپ به هر نحو- فقدان یک یا چند برگ – عدم ثبت یک یا چند فعالیت مالی و پولی به شرط احراز – تقدم ثبت یک یا چند معامله نسبت به تاریخ وقوع آن ها – ثبت تمام یا قسمتی از یک فعالیت (آرتیکل = موضوع)، در حاشیه – ثبت تمام یا قسمتی از یک فعالیت بین سطور – تراشیدن و پاک کردن مندرجات دفاتر به منظور سوء استفاده – جای سفید گذاشتن در صفحات بیش از حد معمول – محو کردن مندرجات دفاتر با وسایل شیمیایی- ناپدید کردن مندرجات دفاتر با رنگ یا جوهر و نظایر آن ها به منظور سوء استفاده – عدم ارائه یک یا چند جلد از دفاتر ثبت و پلمپ شده، ولو آنکه در آن ها چیزی نوشته نشده باشد – بستانکار شدن حساب های بانکی و نقدی مگر اینکه حساب های بانکی با صورتحساب بانک مطابقت نماید و یا بستانکار شدن حساب های بانکی یا نقدی ناشی از تقدم و تاخر ثبت حساب ها یا دریافت و پرداخت باشد که در این صورت موجب رد دفتر نیست – تاخیر تحریر روزنامه و دفتر مشاغل و دفتر کل زاید بر حد مجاز مقرر در آیین نامه .
    – استفاده از دفاتر نانویس سال یا سال های قبل در صورتی که مشخصات آن ها در مهلا مقرر در ماده 17 آیین نامه به حوزه مالیاتی ذیربط اعلام نشده باشد. وفق این ماده : ” مودیان مکلفند برای هر سال مالیاتی، دفتر یا دفاتر جدید، ثبت و پلمپ نمایند و در صورت استفاده از دفاتر ثبت و پلمپ شده نانویس سال یا سال های قبل، موظفند ظرف سی روز از تاریخ شروع سال مالیاتی جدید، مراتب را با ذکر مشخصات دفاتر مزبور، به حوزه مالیاتی ذیربط اعلام نمایند. توضیح اینکه ” سال مالیاتی عبارت است از یک سال شمسی که از اول فروردین ماه هر سال شروع و به آخر اسفند ماه همان سال ختم می شود . لکن در مورد اشخاص حقوقی مشمول مالیات، که سال مالی آن ها به موجب اساسنامه ، با سال مالی مالیاتی تطبیق نمی کند، درآمد سال مالی آن ها به جای سال مالیاتی، مبنای تشخیص مالیات قرار می گیرد ” ( ماده 155 قانون مالیات های مستقیم )
    – سفید ماندن تمام صفحه در دفتر روزنامه و دفتر مشاغل به منظور سوء استفاده به استثنای موارد مذکور در تبصره 19 آیین نامه .به موجب این تبصره : سفید ماندن تمام صفحه دفتر روزنامه و دفتر مشاغل در اثنای عملیات ، هر گاه برای ثبت تزاز افتتاحی باشد، جایز است. همچنین سفید ماندن ذیل صفحات دفتر در آخر هر روز یا هر ماه به شرطی که اسناد دارای شماره ردیف بوده و قسمت سفید مانده با خط بسته شود به اعتبار دفتر خللی وارد نمی سازد.
    – عدم ثبت خلاصه عملیات شعب در دفاتر مرکز، طبق مقررات ماده 14 آیین نامه. به موجب این ماده : ” موسساتی که دارای شعبه هستند، مکلفند با نوجه به روش های حسابداری خود، خلاصه عملیات شعبه یا شعب خود را، در صورتی که دارای دفاتر پلمپ شده باشند، لااقل سالی یک بار، و در غیر این صورت ، ماه به ماه در دفاتر موسسه ثبت کنند “.
    – عدم ارائه آیین نامه یا دستورالعمل های کار ماشین و برنامه های آن، در اشخاصی که از سیستم های مکانیکی یا الکترونیکی استفاده می نمایند. اشتباه حساب حاصل در ثبت عملیات، در صورتی که نسبت به اصلاح آن طبق مقررات تبصره ماده 10 آیین نامه اقدام نشده باشد. تبصره ماده 10 آیین نامه : ” اشتباهات حساب حاصل در ثبت عملیات، در صورتی که بعداَ در اثنای عملیات سال مربوط مورد توجه واقع و به اصلاح آن در دفتر، مبادرت و مستندات آن ارائه شود، به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد “.

    اثر رد دفاتر قانونی از نظر مالیاتی
    در صورتی که دفاتر ابرازی مودی،با توجه به نحوه نگاهداری و تحریر و تنظیم حساب های آن، به نظر ممیز و تایید سرممیز مالیاتی ذیربط، غیرقابل رسیدگی تشخیص داده شود و یا به علت عدم رعایت موازین قانونی و مقررات آیین نامه نحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر، مورد قبول واقع نشده و مردود اعلام گردد، ممیز مالیاتی باید مراتب را با ذکر دلایل کافی ، کتباَ به مودی ابلاغ  وپرونده امر را جهت رسیدگی به هیات مودی مربوط، ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ فوق، به آن هیات مراجعه و با ادا توضیحات کتبی لازم و ارائه دلایل و مدارک کافی، رفع اشکال نماید، تشخیص درآمد مشمول مالیات بر اساس رسیدگی به دفاتر انجام خواهد شد. در غیر این صورت، بر اساس رای هیات مزبور، تشخیص درآمد مشمول مالیات به طریق علی الراس به عمل خواهد آمد.
    هرگاه دفاتر اسناد و مدارک مودی، مورد قبول برای تشخیص درآمد مشمول مالیات قرار گیرد، تخلفات به عمل آمده در آن ها ، از قبیل قلم زدن ، تراشیدن ، پاک کردن و محو کردن مندرجات دفاتر ، جای سفید گذاشتن در صفحات دفاتر روزنامه و دفتر مشاغل یا سفید ماندن تمام صفحه در آن ها و غیره ، موجب تعلق جریمه می باشد. حداکثر جریمه مقرر برای یک یا چند مورد به موجب قسمت اخیر تبصره یک ماده 95 قانون مالیات های مستقیم، بدین شرح خواهد بود :
    – تا ده درصد مالیات متعلق در صورتی که ده درصد مزبور از یکصد هزار ریال بیشتر باشد – تا یکصد هزار ریال در صورتی که ده درصد مالیات متعلق برابر یا کمتر از بکصد هزار ریال باشد – تا یکصد هزار ریال در صورت عدم شمول مالیات .

  • نظرات() 
  • دوشنبه 29 مهر 1398


     

    مجمع عمومی فوق العاده می تواند به هیئت مدیره اجازه دهد که ظرف مدت معینی که از پنج سال تجاوز ننماید سرمایه شرکت را تا میزان مبلغی به یکی از طرقی که در این قانون معین گردیده است افزایش دهند و هیئت مدیره مکلف است در هر نوبت پس از افزایش سرمایه ظرف مدت یک ماه ضمن اصلاح اساسنامه، و مقدار سرمایه اضافه شده را جهت اطلاع عموم به اداره ثبت شرکت ها اعلام نماید. ضمناَ تا موقعی که سرمایه قبلی شرکت تادیه نشده است افزایش سرمایه به هیچ وجه و تحت هیچ عنوانی مجاز نخواهد بود.

    نحوه افزایش سرمایه شرکت
    سرمایه شرکت به دو طریق می تواند افزایش یابد :
    1- از طریق صدور سهام جدید
    2- از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود
    اول : افزایش سرمایه شرکت از طریق خرید سهام جدید
    در صورتیکه افزایش سرمایه شرکت منوط به خرید سهام جدید باشد، ابتدا باید پذیره نویسی سهام جدید به موجب ورقه تعهد خرید سهام که شامل نکات ذیل باشد به عمل آید.
    1- نام و موضوع شرکت
    2- مرکز اصلی و شماره ثبت شرکت
    3- سرمایه شرکت قبل از افزایش
    4- مبلغی که سرمایه افزایش نموده است.
    5- شماره و تاریخ اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید و مرجع صدور آن
    6- تعداد و نوع سهامی که مورد تعهد قرار می گیرد و مبلغ اسمی آن
    7- نام بانک و شماره حسابی که بهاء اسم در آن بانک پرداخت می شود.
    8- هویت و نشانی کامل هر یک از پذیره نویسان
    9- پس از تعیین مدت پذیره نویسی و یا تمدید مهلت و انقضاء آن هیئت مدیره باید حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی نموده و تعداد سهام هر یک از آن ها را تعیین و اعلام نماید و مراتب را جهت ثبت آگهی به مرجع ثبت شرکت ها اطلاع دهد و در صورتیکه مقدار سهام خریداری شده بیش از میزان افزایش سرمایه باشد هیئت مدیره باید ضمن تعیین تعداد سهام هر خریدار دستور استرداد وجه سهام خریداری شده را به بانک بدهد.
    دوم : افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود
    افزایش سرمایه از این راه به صورت های زیر ممکن و متصور است.
    1- پرداخت مبلغ اسمی به نقد
    2- تبدیل مطالبات نقدی حاصل شده اشخاص از شرکت ، به سهام جدید
    3- انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته یا عوائد حاصله از اضافه ارزش سهام جدید به سرمایه شرکت
    4- تبدیل اوراق قرضه به سهام
    لازم به ذکر است که انتقال اندوخته قانونی به سرمایه ممنوع است.

  • نظرات() 
  • یکشنبه 28 مهر 1398

     
    تجار سه دسته تکلیف عمده دارند که عبارتند از :
    1- تنظیم دفاتر تجاری
    2- ثبت نام در دفتر ثبت تجاری

    3- اعلام ورشکستگی
    تنظیم دفاتر تجاری و ضمانت اجراء فقدان یا نقص آن ذیلاَ مورد مطالعه واقع می شوند.

    تنظیم دفاتر تجاری
    دفاتر تجاری، دفاتری هستند که بنا بر ماده 6 ق. ت ، تجار به استثناء کسبه جزء ملزم اند که آن ها را داشته باشند و معاملات خود را در آن ها یادداشت نمایند. این دفاتر عبارتند از :
    1- دفتر روزنامه : دفتری که تاجر، معاملات ، واردات ، صادرات ، معاملات اسناد تجاری، مطالبات ، دیون و وجوهی را که برای مصارف شخصی اش برداشت می کند، به صورت روزانه در آن ذکر می کند. ( ماده 7 ق. ت )
    2- دفتر کل : دفتری که تاجر لااقل هفته ای یک بار کلیه معاملات دفتر روزنامه را استخراج می کند و انواع آن را جدا کرده و در صفحه مخصوصی از آن دفتر به طور خلاصه می نویسد. ( ماده 8 ق. ت )
    3- دفتر دارایی : دفتری که تاجر هر ساله صورت دارایی منقوب و غیرمنقول و مطالبات و دیون سال گذشته خود را تا 15 فروردین سال بعد در آن ذکر و امضاء می نماید. .به عبارت دیگر این دفتر نوعی ترازنامه است که در آن دیون و مطالبات و اموال شخص ذکر می گردد. ( ماده 9 ق. ت )
    4- دفتر کپیه : دفتری که تاجر باید کلیه مراسلات و مخابرات و صورت حساب های صادره خود را به ترتیب تاریخ ذکر کند، این دفتر نیاز به امضاء نماینده ثبت ندارد. ( ماده 10 و 11 ق. ت )
    – تاجر علاوه بر تنظیم دفتر کپیه، باید کلیه مراسلات و مخابرات و صورت حساب های وارده خود را به ترتیب تاریخ مرتب نموده و در لفاف مخصوصی نگهداری کند. ( ماده 10 ق. ت )
    – دفاتر تجاری به استثناء دفتر کپیه قبل از آنکه چیزی در آن ها نوشته شود، توسط نماینده اداره ثبت امضاء می گردد. ( ماده 11 ق. ت )
    – کلیه معاملات و صادرات و واردات باید به ترتیب تاریخ در صفحات مخصوصه دفاتر فوق نوشته شوند. ( ماده 13 ق. ت )
    – دفاتر تجاری فوق الذکر را باید از ختم هر سال حداقل به مدت 10 سال حفظ نمود، البته منظور از این 10 سال تعهدی است که تاجر برای نگهداری می دهد نه مرور زمان ، یعنی این دفاتر قابلیت استناد تا هر چند سال را دارند. ( ماده 13 ق. ت )
    – تراشیدن ، حک کردن ، سفید گذاشتن بیش از آنچه که در دفتر نویسی معمول است و در حاشیه یا بین سطور دفتر نوشتن، ممنوع است. ( ماده 13 ق. ت )

    ضمانت اجراء فقدان یا نقص دفاتر تجاری
    تخلف تاجر از مادتین 6 یا 11 یعنی نداشتن دفتر تجاری یا عدم امضاء آن ها توسط نماینده اداره ثبت، یا بی ترتیب بودن آن ها چهار ضمانت اجراء دارد د:
    1- بنا بر ماده 15 ق. ت جریمه نقدی دارد.
    2- بنا بر ماده 542 ق. ت در صورت ورشکستگی تاجر، ممکن است او ورشکسته به تقصیر اعلان شود.
    3- بنابرماده 210 ق. آ. د. م ، در صورتی که ادعایی علیه تاجر ابراز گردد، نداشتن دفاتر تجاری می تواند از جمله قرائن مثبته به نفع طرف مقابل باشد ، بدین نحو که اگر یکی از طرفین دعوی به دفاتر تجاری تاجری که طرف دیگر دعوی است، استناد نماید، دفاتر تجاری باید در دادگاه ابراز گردد. هیچ تاجری نمی تواند به عذر نداشتن دفتر از ابراز و ارائه دفاتر خود امتناع نماید، مگر اینکه ثابت نماید که دفتر او تلف شده است یا آنکه بدان دسترسی ندارد . اگر تاجر از ابراز دفاتر خود امتناع نماید و تلف یا عدم دسترسی به آن ها را هم نتواند ثابت نماید، دادگاه می تواند این امر را از قرائن مثبته به نفع طرف دیگر قرار دهد.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 24 مهر 1398



    در قوانین و مقررات تجاری و ثبتی، تعریف خاصی از مشارکت انتفاعی و مدنی و همچنین کنسرسیوم نشده است، در ترمینولوژی (اصطلاح شناسی) دکتر محمد جعفر لنگرودی، کنسرسیوم به موسسه بازرگانی شامل چند موسسه یا تجارت خانه معنی گردیده است.کنسرسیوم (سازمانی است که توسط دو یا چند شرکتی ایجاد شده که با هم همکاری می کنند تا به عنوان شخصی واحد برای منظور مشخص و محدودی فعالیت نمایند.)

    کنسرسیوم به اتحاد دو یا چند شرکت برای مشارکت و اجرا در مناقصه یک پروژه معین و بزرگ (نظیر ساخت ذخایر نفتی و پتروشیمی و یا نیروگاه و غیره) گفته می شود، که در صورت برنده شدن در مناقصه اجرای پروژه در قالب قرارداد با کارفرما و بر اساس شرایط مورد توافق بین اعضاء کنسرسیوم انجام می شود.کنسرسیوم ها از جمله مشارکت های انتفاعی در حوزه تجارت های بین المللی محسوب می گردد.مشارکت های انتفاعی، واحد تجاری مشترکی است که توسط دو یا چند مشارکت کننده برای مقصود مشخص تجاری، مالی و یا فنی ایجاد می گردد.
    به طور کلی دو نوع مشارکت های انتفاعی از هم متمایز شده اند. مشارکت های حقوقی که مشارکت های واجد شخصیت حقوقی می باشند و مشارکت های مدنی که فاقد شخصیت های حقوقی می باشند هر چند در برخی از کشورهای اروپایی کنسرسیوم می تواند در قالب شرکتهای تجارتی تشکیل گردد، لکن در اکثر کشورها قرارداد کنسرسیوم خارج از قالب شرکت های تجارتی به وجود می آیند و می تواند شکل آزاد تری از سازمان که دارای مشخصات مشارکت می باشد در مرجع ثبت شرکت به ثبت برسد.
    در عرف بین المللی تشکیل کنسرسیوم به مفهوم ایجاد شخصیت حقوقی جداگانه و مستقل نمی باشد و در واقع عملاَ یک نوع مشارکت به طور غیر مستقیم بین اعضاء کنسرسیوم به وجود می آید، بدون آنکه رابطه حقوقی بین آنها ایجاد گردد.
    کنسرسیوم بین المللی برای فروش نفت ایران شامل هشت کمپانی نفتی آمریکایی، انگلیسی، هلندی و فرانسوی می باشد.طبق کنسرسیوم 40درصد سهام نفت ایران متعلق به پنج کمپانی آمریکایی، 40درصد دیگر متعلق به شرکت نفت ایران و انگلیس، و 14درصد متعلق به یک کمپانی نفتی هلند و 6درصد باقیمانده متعلق به یک کمپانی نفتی فرانسوی بود.بعد از انقلاب در سال 1997کنسرسیومی متشکل از شرکت های توتال (فرانسه)، گاز پروم (روسیه) و پتروناس (مالزی) قراردادی به ارزش دو میلیارد دلار برای توسعه میدان گاز پارس جنوبی با ایران به امضا رساندند.قراردادهای کنسرسیوم نفتی مذکور در مرجع ثبت شرکت ها سابقه ثبتی ندارند.
    با مقدمه بیان شده، در سابقه بیش از هشتاد ساله ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری، در حدود 73شخصیت حقوقی با عنوان کنسرسیوم، در قالب شرکت های با مسئولیت محدود و یا شرکت سهامی و یا شعبه یا نمایندگی خارجی، با موضوعات فعالیت انواع حمل و نقل زمینی و دریایی و هوایی و بین المللی و توسعه صنعت نفت و گاز و کشاورزی و بازرگانی به ثبت رسیده اند.
    اولین شخصیت حقوقی کنسرسیوم ثبت شده در ایران، شعبه خارجی (اینترناسیونال هنلز کنسرسیوم) در قالب شعبه شرکت خارجی در اسل 1316 می باشد.همچنین اولین شخصیت حقوقی کنسرسیوم شرکت ایرانی، شرکت (کنسرسیوم شرق) با مسئولیت محدود در سال 1326 در مرجع ثبت شرکت های تهران به ثبت رسیده است.
    با بررسی محتوا و مدارک و مستندات پرونده های ثبتی که با عنوان کنسرسیوم به ثبت رسیده است، چارچوب حقوقی و ماهیتی کنسرسیوم به معنای خاص دیده نمی شود و محتوا و ماهیت و قالب شرکت تجاری از جمله اساسنامه و اظهارنامه و سایر مدارک بر قراردادهای کتبی کنسرسیوم و توافقات بین اعضا غلبه دارد؛لذا نمی توان شرکت هایی که تا کنون به این عنوان ثبت شده است را به عنوان مشارکت کنسرسیوم به معنای خاص تلقی نمود.

  • نظرات() 
  • سه شنبه 23 مهر 1398

     

    علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند ، علامتی است که برای معرفی و مشخص کردن کالاها و محصولات به کار می رود. علامت تجاری، امروزه از لحاظ اقتصادی و بازاریابی دارای اهمیت زیاد است و خریداران و مصرف کنندگان با توجه به علائم مزبور، به انتخاب و خرید مبادرت می کنند. علامت تجاری برای معرفی و جهت تمییز و تشخیص همه انواع کالاها و محصولاتی که به وسیله یک تاجر یا یک کارخانه عرضه یا تهیه می شود، مورد استفاده قرار می گیرد. ولی اگر علامتی برای معرفی تولید و محصول معینی به کار رود، به آن علامت صنعتی گفته می شود. علامت تجاری و علامت صنعتی اغلب تحت عنوان ” مارک ” به یک معنا استعمال می شوند.
    برند برای آنکه قابلیت ثبت داشته باشد ، نباید تکراری و یا مشابه علایم مستعمل قبلی باشد. برخی از افراد با افزایش یا کاهش یک حرف یا یک شکل کوچک به اشکال قبلی مدعی ثبت برند می شوند که در این حالت متصدی ثبت ضمن رد آن مانع ثبت علائم تکراری می شود. استناد و ادعای چنین مدعیانی این است که برند پیشنهادی عین علامت قبلی و مستعمل نمی باشد لیکن باید توجه داشت که علامت و طرح پیشنهادی نباید در مشاهده و نگاه افراد غیرمتخصص، تداعی کننده علامت ثبت شده قبلی باشد ولو اینکه از منظر اثبات، عین علامت قبلی تلقی نشود.
    برند، باید به نحوی ترسیم و تعیین شود که موجب خطا ، اشتباه ، فریب و گمراهی مخاطب و مشاهده کننده نگردد. همچنین علامت تجاری یک شرکت باید در میان علائم شرکت های مشابه ، مشخص و متمایز باشد و توسط افراد عادی به سهولت تمیز داده شود.
    ثبت برند لاتین مانند ثبت برند فارسی است. اما برای ثبت علامت لاتین نیاز به کارت بازرگانی می باشد.
    مرجع ثبت علامت تجاری و اختراعات ، ” اداره کل مالکیت صنعتی ” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.

    مدارک ثبت برند لاتین
    الف ) مدارک مورد نیاز برای ثبت برند لاتین حقیقی عبارت است از :
    1- مدارک شناسایی متقاضی
    2- اسکن صفحات اول تا سوم کارت بازرگانی متقاضی
    3- نمونه علامت تجاری در ابعاد شش در شش ( رنگی و یا سیاه سفید )
    4- اسکن پروانه بهره برداری یا گواهی فعالیت صنعتی یا جواز کسب یا جواز تاسیس و یا هر گونه مدرک دیگر که در طبقه مورد درخواست علامت موجود باشد.
    ب) مدارک مورد نیاز برای ثبت برند لاتین حقوقی :
    1- اسکن صفحات اول تا سوم کارت بازرگانی ، مدیر عامل یا یکی از اعضاء هیئت مدیره
    2- اسکن شناسنامه اعضاء هیئت مدیره ای که حق امضاء دارند.
    3- اسکن علامت تجاری در ابعاد شش در شش ( رنگی یا سیاه سفید )
    4- اسکن روزنامه رسمی تاسیس
    5- اسکن از جواز کسب یا جواز تاسیس یا پروانه بهره برداری یا گواهی فعالیت صنعتی و یا هر مدرک دیگری که در طبقه مورد درخواست علامت موجود باشد.
    6- کپی از آخرین روزنامه تغییرات هیئت مدیره ( در صورت داشتن تغییرات )
    نکته : هر گاه علامت ثبت شده، ظرف سه سال از تاریخ ثبت آن، از طرف صاحب علامت یا قائم مقام یا نماینده قانونی او، بدون عذر موجه، مورد استفاده تجاری در ایران یا در خارجه قرار نگیرد، هر ذی نفعی می تواند ابطال آن را از دادگاه درخواست نماید.

  • نظرات() 
  • سه شنبه 23 مهر 1398

     

    برابر قانون تجارت شرکت های سهامی عبارتند از :
    الف : شرکت های سهامی عام
    ب: شرکت های سهامی خاص
    شرکت سهامی عام شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده باشد و هر شریک به همان میزان سهامی که خریداری نموده در شرکت سهیم و شریک می باشد و از لحاظ مسئولیت نیز باید گفت حدود مسئولیت هر شریک به همان مقدار و میزان مشارکت او می باشد و زائد بر آن مسئولیتی متوجه وی نیست و به بیان ساده تر مسئولیت شرکاء محدود به همان میزان مبلغ اسمی سهام آن ها می باشد و منظور از مبلغ اسمی مبلغی است که در ورقه قید گردیده است که ممکن است هزار ریال و یا بیشتر باشد و در مقابل مبلغ اسمی مبلغ رسمی قرار دارد و مبلغ رسمی ارزش روز هر سهم خریداری شده می باشد که معمولاَ از ارزش اسمی بیشتر است هر چند که در مواردی امکان اینکه ارزش آن از مبلغ اسمی کمتر باشد هم وجود دارد.

    نحوه تشکیل شرکت سهامی عام
    برای اینکه شرکت تشکیل شود موسسین آن باید ابتدا قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردن تامین نمایند. به این ترتیب که موسسین مزبور باید حداقل 20% سرمایه شرکت را خود تعهد نمایند و لااقل 35% مبلغی که تعهد نموده اند در حسابی به نام شرکت که در شرف تاسیس می باشد به یکی از بانک ها بسپارند و بعد اظهارنامه ای به ضمیمه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد به مراجعی که صلاحیت ثبت شرکت ها را دارند تسلیم نمایند و در صورتیکه تمام یا قسمتی از تعهد موسسین به صورت غیرنقدی باشد باید عین و یا مدارک آن را در همان بانکی که برای پرداخت حساب تعیین گردیده بسپارند و گواهی بانک را به ضمیمه اظهارنامه و ضمائم آن که به امضای کلیه موسسین رسیده باشد مبنی بر دائر بودن حساب سپرده و تسلیم مدارک مربوطه و تعهد غیرنقدی به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم نمایند تا پس از بررسی مدارک اجازه انتشار و اعلامیه پذیره نویسی داده شود.
    پذیره نویسی چیست ؟
    پذیره نویسی در حقیقت تعهدی است که اشخاص حقیقی و حقوقی برای خرید سهام شرکت ها در مدتی که معین و مشخص می باشد می نمایند، و برای این منظور اعلامیه ای به نام اعلامیه پذیره نویسی تهیه و نکاتی را در آن قید می کنند.
    نکات مندرج در اعلامیه پذیره نویسی :
    در اعلامیه مزبور نکات ذیل درج می گردد :
    1- نام شرکت؛
    2- نوع فعالیت هایی که شرکت به منظور آن تشکیل می شود؛
    3- مرکز اصلی شرکت و شعب آن در صورتی که تاسیس شعبه مورد نظر باشد؛
    4- مدت زمان ثبت شرکت؛
    5- هویت کامل و اقامتگاه و شغل موسسین،در صورتی که همه یا بعضی از موسسین در امور مربوط به موضوع شرکت یا امور مشابه آن،سوابق یا اطلاعات یا تجاربی داشته باشند ذکر آن به اختصار.
    6- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن،به تفکیک و تعداد و نوع سهام در مورد سرمایه غیر نقد(جنسی)،تعیین مقدار و مشخصات و اوصاف و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف سرمایه غیر نقد اطلاع حاصل نمود.
    7- در صورتی که موسسین مزایایی برای خود در نظر گرفته باشند،تعیین چگونگی و موجبات آن مزایا به تفصیل؛
    8- تعیین مقداری از سرمایه که موسسین تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده اند؛
    9- ذکر هزینه هایی که موسسین تا آن موقع جهت تدارک مقدمات تشکیل شرکت و مطالعاتی که انجام گرفته است پرداخت کرده اند و برآورد هزینه های لازم تا شروع فعالیت های شرکت؛
    10- در صورتی که انجام موضوع شرکت قانوناَ مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد،ذکر مشخصات اجازه نامه یا موافقت اصولی آن مرجع؛
    11- ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید توسط پذیره نویس تعهد شود و تعیین مبلغی از آن که باید مقارن پذیره نویسی نقداَ پرداخت گردد؛
    12- ذکر شماره و مشخصات حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام مورد نعهد باید به آن حساب واریز گردد و تعیین مهلتی که طی آن اشخاص ذی علاقه می توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به بانک مراجعه کنند؛
    13- تصریح به اینکه اظهارنامه موسسین به انضمام طرح اساسنامه برای مراجعه علاقمندان،به مرجع ثبت شرکت تسلیم شده است؛
    14- ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هر گونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی موسسین،منحصراَ در آن منتشر خواهد شد؛
    15- چگونگی تخصیص سهام به پذیره نویسان
    اساسنامه شرکت :
    اساسنامه شرکت در حقیقت سندی است که به آن اعتبار می دهد و در آن خط مشی شرکت، هدف و نحوه فعالیت و وظایف هر یک از اعضای شرکت و هیئت مدیره و مجامع عمومی و بازرسان شرکت و تعداد مدیران و نحوه انتخاب و مدت ماموریت و چگونگی تعیین جانشین مدیرانی که فوت یا استعفاء نموده و با محجور و معزول می شوند معین می گردد و کلیه مواد آن برای اعضاء لازم الرعایه می باشد.
    بنابراین هم شرکت های سهامی عام ، و هم شرکت های سهامی خاص باید دارای اساسنامه ای باشند.
    طرح اساسنامه باید با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و مشتمل بر مطالب ذیل باشد:
    1- نام شرکت
    2- موضوع شرکت بطور صریح و منجز
    3- مدت شرکت
    4- مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
    5- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک
    6- تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتیکه ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات اینگونه سهام
    7- تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود.
    8- نحوه انتقال سهام بانام
    9- طریقه تبدیل سهام بانام به سهام بی نام و بالعکس
    10- در صورت پیش بینی امکان صدور اوراق قرضه،ذکر شرایط و ترتیب آن
    11- شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت
    12- مواقع و ترتیب دعوت مجمع عمومی
    13- مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها
    14- طریقه شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی
    15- تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیرانی که فوت یا اسعفا می کند یا محجور یا معزول یا به جهات قانونی ممنوع می گردند.
    16- تعیین وظایف و حدود اختیارت مدیران
    17- تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند.
    18- قید اینکه شریکت یک بازرس خواهد داشت یا بیشتر و نحوه انتخاب و مدت ماموریت بازرس
    19- تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه
    20- نحوه انحلال اختیاری یشرکت و ترتیب تصفیه امور آن
    21- نحوه تغییر اساسنامه
    _ سهام شرکت سهامی
    سهام جمع سهم است به معنای برگ رسید و به مبلغی از سرمایه یک کارخانه یا شرکت گفته می شود. سهم به معنای بهره، نصیب و حظ آمده است. سهام به معنای حصه مشارکت در هر نوع مشارکت و دارایی مشترک گفته می شود و همچنین به معنی حصه شریک در مال مشترک و سندی است که حکایت از مالکیت حصه معین در شرکت تجاری به نام شرکت سهامی کند و صاحب سهم از تمام مزایای مقرر در اساسنامه شرکت استفاده می کند یا سهم عبارت است از سهمی که به صاحب آن حق می دهد قسمتی از منافع شرکت و در بعضی مواقع در موقع انحلال شرکت از قسمتی از دارایی شرکت استفاده کند.
    سهم واحدی است از سرمایه شرکت که نوع و مبلغ آن را اساسنامه شرکت معین می کند. قانون تجارت سهم را چنین تعریف کرده است که سهم قسمتی از سرمایه شرکت سهامی است که مشخص کننده میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن در شرکت سهامی می باشد.
    در شرکت های سهامی ، سهام به سه صورت ذیل وجود دارد :
    سهام با نام ، سهام بی نام ، سهام ممتاز
    1- سهام با نام
    در این گونه سهام ، دارنده سهم معلوم و مشخص است و در محل شرکت دفتری وجود دارد که شماره ردیف سهام و نام دارنده در آن ذکر شده است. بنابراین هر سهم از روی شماره ردیف آن معلوم است که متعلق به چه شخصی می باشد. انتخاب سهام بانام به خاطر آن است که شرکت مایل است شرکای خود را بشناسد. انتقال این گونه سهام از انتقال سهام بی نام تشریفات بیشتری دارد و باید در دفتر سهام شرکت ثبت گردد.
    2- سهام بی نام
    سهام بی نام ورقه ای است که اسم دارنده آن در ورقه و یا در دفاتر شرکت ثبت نشده و کسی که آن را در دست داشته باشد مالک آن شناخته می شود. اگر کسی خواست سهام بی نام خود را بفروشد کافی است که قیمت آن را دریافت و سهم را مانند اسکناس تسلیم خریداری کند.
    سهام بانام یا بی نام در تمام مراحل دارای یک ارزش می باشند و دارندگان آن ها در نفع و ضرر و استفاده از شرکت یکسان اند.
    3- سهام ممتاز
    سهام ممتازه هنگامی منتشر می شود که شرکت نیاز به ورود اشخاص سرشناس به شرکت را داشته یا احتیاج به افزایش سرمایه داشته باشد ، ولی در شرایط عادی کسی حاضر به خرید سهام عادی نیست.
    سهام ممتازه نسبت به سهام بانام و بی نام امتیازاتی دارد که به دارنده آن تعلق می گیرد ، مثل داشتن حق دو رای یا سود بیشتر از سایرین و نظایر آن . کلیه سهام شرکت را نمی توان ممتاز دانست.

    موارد انحلال شرکت سهامی :
    این موارد از قرار ذیل است : ( ماده 199 ل. ا. ق. ت )
    1- انتفاء موضوع شرکت : وقتی که شرکت برای انجام موضوع خاصی تشکیل شده باشد و آن را به پایان رساند یا انجام آن غیرممکن شده باشد.
    2- انقضاء مدت شرکت : وقتی که شرکت برای مدت معین تشکیل گردیده و آن مدت منقضی شده باشد، مگر اینکه مدت قبل از انقضاء تمدید گردد.
    3- ورشکستگی
    4- در صورت تصمیم مجمع عمومی فوق العاده برای انحلال شرکت
    5- در صورت صدور حکم قطعی مبنی بر انحلال شرکت از سوی دادگاه
    چه کسانی می توانند تقاضای انحلال شرکت را از دادگاه بنماید ؟

  • نظرات() 
  • دوشنبه 22 مهر 1398

     
    شرکت نسبی شرکتی است بین دو یا چند شریک، به منظور امور تجاری که در آن، در صورتی که دارایی شرکت در زمان انحلال  برای تادیه دیون کافی نباشد، هر شریک به نسبت سرمایه ای که در شرکت گذاشته است، مسئول تادیه دیون است و سرمایه شرکاء نیز برخلاف شرکت سهامی به قطعات سهم تقسیم نمی شود. ( ماده 183 ق. ت )
    شرکت نسبی شباهت بسیار با شرکت تضامنی دارد. تنها تفاوت این دو قالب در آن است که مسئولیت شرکاء در شرکت تضامنی در مقابل طلبکاران، تضامنی و به میزان تمام طلب طلبکاران می باشد، اما در شرکت نسبی مسئولیت ایشان در مقابل طلبکاران به طور نسبی و به نسبت سهم الشرکه شان است.

    تعداد شرکاء در شرکت نسبی
    مانند شرکت تضامنی حداقل 2 نفر ( ماده 183 ق. ت )

    اسم شرکت : ( ماده 184 ق. ت )
    1- در اسم شرکت باید عبارت ” شرکت نسبی ” قید گردد.
    2- اسم شرکت باید حداقل متضمن نام یکی از شرکاء باشد.
    3- اگر اسم شرکت متضمن نام تمام شرکاء نیست ، پس از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است، از عباراتی مانند ” و شرکاء ” یا ” و برادران ” استفاده شود.
    قانون گذار در این مورد نیز مانند شرکت های تضامنی، برای فقدان هیچ یکی از شروط فوق الذکر ضمانت اجرایی اعم از مدنی یا کیفری پیش بینی ننموده است.

    زمان تشکیل شرکت نسبی
    دقیقاَ مانند شرکت بامسئولیت محدود و شرکت تضامنی است. یعنی زمانی است که : ( ماده 185 ق. ت )
    1- تمام سرمایه نقدی تادیه گردد، بنابراین در این شرکت، برخلاف شرکت سهامی تعهد به پرداخت وجود ندارد و باید تمام سرمایه از همان ابتدا پرداخت گردد.
    2- تمام سهم الشرکه غیرنقدی تقویم شده باشد و آن نیز از همان ابتدا تسلیم گردد.
    3- در این شرکت نیز مانند شرکت سهامی تشکیل منوط به ثبت نیست و قبل از ثبت، شرکت تشکیل می گردد.
    در تقویم آورده های غیرنقد باید توجه داشت که در شرکت نسبی نیز مانند شرکت بامسئولیت محدود و تضامنی، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد و نیاز به نظر کارشناس رسمی دادگستری نیست. ( ماده 185 ق. ت )
    در تقویم آورده های غیرنقد باید توجه داشت که در شرکت نسبی نیز مانند شرکت بامسئولیت محدود و تضامنی، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد، و نیاز به نظر کارشناس رسمی دادگستری نیست. ( ماده 185 ق. ت )

    نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت نسبی
    مانند شرکت تضامنی منوط به رضایت تمام شرکاء است. ( ماده 185 ق. ت )

    مدیران در شرکت نسبی
    همانند همان چیزی است که در مقالات پیشین درباره ی شرکت تضامنی گفتیم. یعنی :
    1- تعداد مدیران : ممکن است یک یا چند نفر باشند.
    2- مدت مدیریت : ممکن است محدود به مدتی خاص یا نامحدود باشد.
    3- ممکن است از بین خود شرکاء یا از خارج از شرکت تعیین گردند.

    شیوه اخذ تصمیمات در شرکت نسبی
    نحوه تصمیم گیری در این شرکت و حد نصاب لازم برای تصمیم گیری دقیقاَ شبیه همان مطالبی است که در مورد شرکت تضامنی بیان شد.

    نحوه تقسیم سود در شرکت نسبی
    همانند شرکت تضامنی است. ( ماده 185 ق. ت )
    یعنی :
    1- در وهله اول مطابق ترتیبی عمل می گردد، که در شرکت نامه مقرر شده است.
    2- اگر شرکت نامه حکم خاصی نداشته باشد، به نسبت سهمی که هر شریک در سرمایه شرکت دارد، به عمل می آید.
    توجه داشته باشید که در شرکت های نسبی نیز مانند شرکت های تضامنی در صورتی که در نتیجه ضررهای وارده سهم الشرکه شرکاء کم شود، مادام که این کمبود جبران نشده است، تادیه هر نوع منفعت به شرکاء ممنوع است . فقط در همین یک مورد است که شرکت، شرکاء را به تکمیل سرمایه و تادیه مبلغی بیش از آن چه که در شرکت نامه درج شده است، ملزم می گرداند. ( م 133، 132 ،189 ق. ت )

    نظار در شرکت نسبی
    همچون شرکت تضامنی، در شرکت نسبی نیز الزامی به وجود چنین هیاتی در قانون پیش بینی نشده است.

    انحلال شرکت نسبی
    دقیقاَ مانند همان مباحثی است که در زمینه انحلال شرکت تضامنی بیان شد، با همان احکام و شرایط و استثنائات ( ماده 189 ق. ت )
    سوالات خود را از ما بپرسید.

  • نظرات() 
  • یکشنبه 21 مهر 1398


    ماده 12 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 1347 تکلیف علاقه مندان به خرید سهام را معین کرده است و چنین آورده است :
    ” ظرف مهلتی که در اعلامیه پذیره نویسی معین شده است علاقه مندان به بانک مراجعه و ورقه ی تعهد سهام را امضا و مبلغی را که نقداَ باید پرداخت شود تادیه و رسید دریافت خواهند کرد “.

    با توجه به ماده 12 قانون یاد شده علاقه متدان به خرید سهام شرکت سهامی ظرف مهلتی که در اعلامیه پذیره نویسی معین شده ایت باید اقدامات ذیل را انجام دهند :
    1- مراجعه به بانک
    2- امضاء ورقه تعهد سهام
    3- تادیه نقدی مبلغ که باید پرداخت شود.
    4- دریافت رسید پرداخت.
    اعلامیه پذیره نویسی عبارت از پیشنهادی از طرف موسسات به پذیره نویسان احتمالی برای تعهد سرمایه شرکت است. این اعلامیه در روزنامه رسمی و جراید مهم درج می گردد و معمولاَ در یک نسخه از آن به اداره ثبت شرکت ها یا هر مقامی که برای ثبت شرکت ها در نظر گرفته شده ارسال می گردد و یک نسخه از آن در معرض دید علاقه مندان در بانکی که تعهد به سهام گردیده الصاق می گردد. این اعلام پذیره نویسی به نحو ایجاب است یعنی پیشنهادی از جانب موسسین که علاقه مندان به پذیره نویسی اگر به ایجاب راضی باشند و ورقه تعهد سهام را امضاء کنند به منزله قبول است و با دریافت رسید مبلغ تادیه شده روند قبول خود را به اتمام رسانده اند.

    ورقه تعهد سهم
    ورقه به معنای برگه است، ورقه تعهد سهم همان برگه ای است که علاقه مندان به خرید سهام در شرکت های سهامی تعهد می نمایند  وظایفی را که پس از امضاء ورقه به آن ها محول شده عمل نمایند. ورقه تعهد سهم ورقه ای است که معرف میزان سهامی است که علاقه مندان قصد دارا شدن آن را دارند. از آثار این ورقه این است که پذیره نویس متعهد می گردد مبلغ پرداخت نشده سهام مورد تعهد را طبق مقررات اساسنامه شرکت به حساب تعیین شده پرداخت نماید.
    مطابق ماده 13 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 1347 ورقه تعهد سهم باید مشتمل بر نکات ذیل باشد :

    نام و موضوع و مرکز اصلی و مدت شرکت
    سرمایه شرکت
    شماره و تاریخ اجازه ی انتشار اعلامیه پذیره نویسی و مرجع صدور آن
    تعداد سهامی که مورد تعهد واقع می شود و مبلغ اسمی آن و همچنین مبلغی که از آن بابت نقدا در موقع پذیره نویسی باید پرداخت شود.
    نام بانک و شماره حسابی که مبلغ لازم توسط پذیره نویسان باید به آن حساب پرداخت شود.
    هویت و نشانی کامل پذیره نویسی
    قید این که پذیره نویس متعهد است مبلغ پرداخت نشده سهام مورد تعهد را طبق مقررات اساسنامه شرکت پرداخت نماید.
    توضیح این که ورقه تعهد سهم در دو نسخه تنظیم و با قید تاریخ به امضای پذیره نویس یا قائم مقام قانونی او رسیده و نسخه اول نزد بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده نگاهداری می شود و نسخه دوم با قید این که پذیره نویس رسید پرداخت وجه را دریافت کرده به پذیره نویس تسلیم می شود. رسید ورقه تعهد سهم باید دارای مهر و امضای بانک دریافت کننده وجه باشد. امضای ورقه تعهد سهم به خودی خود مستلزم قبول اساسنامه شرکت و تصمیمات مجامع عمومی صاحبان سهام می باشد.
    پس از گذشتن مهلتی که برای پذیره نویسی معین شده است و یا در صورتی که مدت تمدید شده باشد بعد از انقضای مدت تمدید شده موسسین حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و پس از احراز اینکه تمام سرمایه ی شرکت صحیحاَ تعهد گردیده و اقلاَ سی و پنج درصد آن پرداخت شده است تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان را تعیین و اعلام و مجمع عمومی موسس را دعوت خواهند نمود.
    قانونگذار در پذیره نویسی مدتی را به رسمیت شناخته است تا اولاَ آغاز پذیره نویسی معین باشد تا کسانی که علاقه مند هستند در شروع پذیره نویسی پیش قدم باشند و قبل از تراکم جمعیت مراجعه کنندگان بتوانند در وقت خود صرفه جویی کنند و ثانیاَ باید پایان آن مشخص باشد تا کسانی بعداَ ادعا ننمایند که قصد ارائه قبول خود به ایجاب موسسین به وسبله پذیره نویسی را داشته اند و حق ایشان تضییع گردیده است.
    موسسین پس از انجام اقدامات اولیه و صدور مجوز توسط اداره ثبت شرکت ها و دعوت پذیره نویسان به امضاء ورقه تعهد سهم پس از مهلتی که برای پذیره نویس معین شده یا پس از انقضاء مدت تهدید شده باید اقدامات ذیل را انجام دهند.
    1- حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی نمایند.
    2- احراز این که تمام سرمایه شرکت صحیحاَ تعهد گردیده است.
    3- تعیین تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان پس از احراز این که تمام سرمایه شرکت صحیحاَ تعهد گردیده است و اقلاَ سی و پنج درصد آن پرداخت شده است.
    4- اعلام تعیین تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان
    5- دعوت مجمع عمومی موسس
     

  • نظرات() 
  • شنبه 20 مهر 1398



    دراین نوشتار برخی از مفاهیم کاربردی و تخصصی در حوزه ثبت شرکت ها، جهت شناخت دقیق و جایگاه این مفاهیم در ثبت رسمی و شرکت های تجارتی بیان می شود.
    • ثبت رسمی شرکت :

    کلمه ثبت از نظر حقوقی معمولا با واژه سند رسمی به نوعی تلفیق گردیده است در ماده 70 قانون ثبت مقرر شده، سندی که مطابق قوانین به ثبت رسیده، رسمی است و تمام محتویات و امضاهای مندرج درآن معتبرخواهد بود، مگراینکه مجعولیت آن سند ثابت شود. لذا رسمی بودن سند مطابق مقررات منوط به ثبت آن می باشد؛ ثبت به معنی نوشتن قرارداد یا یک عمل حقوقی یا احوال شخصه یا یک حق (مانند حق اختراع ) ویا هر چیز دیگر(مانندعلامت) در دفاتر مخصوصی که قانون معین کرده می کند مانند ثبت املاک و ثبت معاملات غیر معقول و ثبت حق اختراعات و ثبت علایم و ثبت احوال وغیره است.
    ثبت شرکت ها نیز در معنی کلی بدین شکل تعریف شده است ( مقصود شرکت های بازرگانی است که دارای شخصیت حقوقی می باشند و ثبت آن اجباری می باشد مواد 195 الی200 و مواد 578 و 594 و 595 قانون تجارت و باید در تهران در دایره ثبت شرکت ها و در خارج از تهران در ادارت ثبت اسناد مرکز اصلی شرکت به ثبت برسند.)
    اعتبار اسناد رسمی با ثبت توسط مقامات صالح صلاحیت دار محقق می گردد.مطابق ماده 1287 قانون مدنی اسنادی که در اداره ثبت اسناد و املاک و یا دفاتر اسناد رسمی یا در نزد سایر مامورین رسمی در حدود صلاحیت آنها بر طبق مقررات قانونی تنظیم شده باشند رسمی است. لذا یکی از اسنادی که در ادارات ثبت اسناد و املاک تنظیم می گردد، سند ثبت شرکت ها می باشد که با توجه به آگهی آن در روزنامه رسمی به آگهی ثبت تاسیس و تغییرات ثبت شرکت ها مشهور می باشد.به موجب ماده 1288 همان قانون مفاد سند در صورتی معتبر است که مخالف قوانین نباشد لذا اگر صورتجلسات ارائه شده توسط شرکت مخالف قانون تنظیم شده باشد لکن تشریفات ثبت آن به درستی صورت پذیرد آیا سند ثبت شرکت ها معتبر است یا خیر؟ پاسخ های متفاوتی در این خصوص بیان شده است.هر چند ملاک و نحوه ثبت شرکت ها به صورت شکلی و احرازی توسط مامور ثبت کننده می باشد، معذلک با توجه به تشریفاتی و اعلامی بودن مراجع ثبت شرکت ها سند مذکور از لحاظ ثبتی معتبر و هر ذینفع می تواند عدم اعتبار صورتجلسات و ابطال آن را از مراجع قضایی به موجب قوانین درخواست نماید.
    بر طبق ماده 1292 قانون مدنی در مقابل اسناد رسمی یا اسنادی که اعتبار اسناد رسمی را دارند انکار و تردید مسموع (قابل شنیدن) نیست و صرفا می توان ادعای جعلیت نسبت به اسناد مزبور به جهتی از جهات قانونی از اعتبار ساقط گردیده است. مهم ترین هدف ثبت اعتبار بخشیدن به مالکیت و اراده اشخاص حقیقی و حقوقی می باشد. لذا تاثیرگذاری وسیع، متنوع و تعیین کننده ثبت در حل و فصل دعاوی حائز اهمیت می باشد.
    در اجرای تکالیف قانونی در بند سوم قسمت (واو) ماده 46 قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و ماده 12 قانون ارتقاء سلامت اداری و مواد 36 و 37 قانون مدیریت خدمات کشوری و همچنین آیین نامه توسعه خدمات الکترونیکی دستگاه های اجرایی و تصویب نامه شورای عالی اداری، با هدف افزایش بهره وری و کارآمدی،سرعت، دقت، کیفیت ، سلامت و صحت امور وتأمین رضایت و کرامت مردم، در حوزه ثبت اشخاص حقوقی (شرکت های تجاری و موسسات غیر تجاری) با رویکرد حذف مراجعات حضوری، کلیه مراحل ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری بر طبق دستورالعمل ریاست عالی سازمان ثبت اسناد و املاک به صورت الکترونیکی، مدیریت و کارشناسی و منجر به ثبت می گردد. انواع فرم ها و اساسنامه ها و اظهارنامه و همچنین مدارک لازم و راهنمای جامع ثبت شرکت ها و چگونگی دستورالعمل در خصوص درخواست نام و موضوع فعالیت در سایت اطلاع رسانی به آدرس  قابل دسترسی می باشد.همچنین مشخصات موسسین، شرکاء سهامداران و مدیران و بازرسان شرکت به صورت الکترونیکی با پایگاه ثبت احوال و همچنین بدهکاران مالیاتی و کد فراگیر اتباع خارجی راستی آزمایی و صحت سنجی می گردد. متقاضی ثبت شرکت ها و موسسات از طریق سامانه جامع ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری به  می تواند درخواست پذیرش انواع ثبت تاسیس و تغییرات شرکت های تجارتی و موسسات غیر تجاری را از طریق درگاه اینترنتی انجام دهد بدون آنکه به واحد ثبتی مراجعه نماید و سپس نسبت به ارسال مدارک به آدرس تعیین شده اقدام نماید.
    در ثبت الکترونیکی، اطلاعات متقاضی و درخواست کننده ثبت شرکت ها، نام و اطلاعات شخص حقوقی، موضوع فعالیت، اطلاعات مرکز اصلی شرکت و یا موسسه، نوع و میزان سرمایه شخص حقوقی، اطلاعات اشخاص شامل مشخصات کامل سهامداران و مدیران و بازرسان و شرکاء و سمت آنها، در صورت وجود شعبه، مشخصات و سمت در شعبه، اوراق شرکت از جمله اظهارنامه/ تقاضانامه، اساسنامه، شرکتنامه پذیرش و اصول مدارک و مستندات و ضمائم پیوستی
    نیز ارسال می گردد و پس از آن، کلیه فرآیندهای ثبتی از طریق پایگاه های مربوطه الکترونیکی قابل رصد می باشد.
    • ثبت شرکت، سند رسمی یا سند عادی :
    یکی از مباحث حقوق شناسی در تنظیم و آثار اسناد مربوطه می باشد.اسناد تنظیم شده در مراجع ثبت شرکت ها سند رسمی محسوب می شوند و یا سند عادی دفاتر می باشند؟ از منظر قانون مدنی اسنادی که در اداره ثبت اسناد و املاک و یا دفاتر اسناد رسمی یا نزد سایر مامورین رسمی و در حدود صلاحیت آن ها و بر طبق مقررات قانونی، تنظیم شده باشد رسمی است و مفاد سند در صورتی معتبر است که مخالف قوانین و مقررات نباشد. برابر تعاریف مذکور سند رسمی، نوشته ای است رسمی که دلالت بر وجود حقی به نفع یک شخص می کند ( ثبوت حق) و در صورت لزوم خود این نوشته می تواند حق موضوع آن را بدون این که نیازی به دلیل دیگری باشد اثبات نماید (اثبات حق) بنابراین ثبت سند یعنی انجام اعمالی که به حق جنبه رسمی می دهد و شامل دو عمل است، یکی تنظیم سند و دیگری ثبت سند. با لحاظ ماده 16 آیین نامه دفاتر اسناد رسمی که مقرر می دارد: هیچ سندی را نمی توان تنظیم و در دفتر اسناد رسمی ثبت نمود مگر آنکه موافق با مقررات قانون باشد. پس، تنظیم سند، مقدمه ثبت سند است و ثبت سند در دفتر رسمی انجام می شود. بحثی که در این خصوص مطرح می باشد این است که مراجع ثبت شرکت ها، صورتجلسات تاسیس و یا تغییرات را تنظیم نمی نمایند بلکه تنظیم صورتجلسات و اساسنامه بر عهده ارکان شرکت از جمله مجامع عمومی و یا هیات مدیره می باشد و مرجع ثبت شرکت ها صرفا اظهارات ارائه شده را اعلام می نماید. همانطور که بیان شد بر طبق بند یک ماده 1287 قانون مدنی یکی از مراجع صدور اسناد رسمی اداره ثبت اسناد و املاک است که یکی از وظایف ادارت مذکور ثبت انواع شرکت های تجارتی می باشد. بر طبق ماده 9 اصلاحی طرح اصلاحی آیین نامه ثبت شرکت ها مصوب 1386 مراجع ثبت شرکت ها در ثبت شرکتنامه قائم مقام دفاتر اسناد رسمی می باشند.لذا به نظر می رسد اسناد عادی تنظیمی شرکت ( صورتجلسات تاسیس و تغییرات و اساسنامه و اظهارنامه و تقاضانامه) پس از خود اظهاری و رعایت تشریفات قانونی و لذا ثبت نزد مرجع ثبت شرکت ها اعتبار اسناد رسمی پیدا می نماید.
    البته این نکته حائز اهمیت می باشد که در ثبت شرکت و صدور سند رسمی، ثبت عینی، یعنی معاینه محل و نظارت، حضور و مراجعه در جلسات شرکت جهت تحقیق و بررسی عینی مستندات ارائه شده توسط اداره محل صورت نمی پذیرد و لذا از این لحاظ ثبت شرکت ها با ثبت املاک متفاوت می باشد که در ثبت املاک نمایندگان و یا نقشه بردار به نحوی به محل مراجعه و مراتب حدود اربعه ملک مورد ارزیابی قرار می گیرد و ثبت در حوزه املاک ثبت عینی تلقی می گردد لکن ثبت اسناد در حوزه ثبت شرکت ها غیر عینی می باشد.
    همچنین روش ثبت شرکت های تجارتی با روش ثبت اسناد در دفاتر اسناد رسمی متفاوت است. دفاتر اسناد رسمی مکلفند هویت، اهلیت و قصد طرفین معامله را مستقیما احراز نموده و آنگاه خواسته مورد نظر متعاملین را که ممکن است به صورت کتبی یا شفاهی ابراز شود، پس از مطابقت با قانون در دفتر مخصوص ثبت نمایند. اما مرجع ثبت شرکت ها صرفا آن چه را که طی اسناد عادی به این مرجع اعلام می گردد، ثبت می نمایند.
    همچنین در ثبت شرکت ها همانند ثبت در دفاتر اسناد رسمی مراتب مفاد و مندرجات سند مورد استناد متقاضی و شهود قرار نمی گیرد. در ثبت اسناد در دفاتر اسناد رسمی، معمولا برای تنظیم سند دو اثر مقررمی باشد یک حضور شاهدان و متقاضی در محل تنظیم سند و همچنین امضاء اسناد توسط ذی سمت. لذا اسناد هم اعتبار ادله شهادت را داشته و هم به عنوان اقرار تلقی می گردد، در حالی که در ثبت شرکت در ادارات ثبت شرکت ها هیچ شاهدی حضور نداشته و صرفا دارنده حق امضاء اقرار می نماید که ثبت با سند برابر است لذا از این جهت نیز بین اسناد رسمی و اسناد تنظیمی نزد مراجع ثبت شرکت ها تفاوت وجود دارد.
    هر چند برای تنظیم سند ثبت شرکت ها هرگونه اظهارات ثبتی و صورتجلسات می بایستی با رعایت شرایط ماهوی و شکلی صورت پذیرد که بر عهده متقاضی می باشد، لکن پس از ارائه صورتجلسات به مراجع ثبتی صرفا رعایت تشریفات قانونی و ثبتی برای متصدیان ثبت کفایت موضوع را می نماید و در صورت مغایرت و ارائه مطالب خلاف واقع هر ذینفع می تواند از مراجع ذی صلاح ابطال آن را درخواست نماید.
    یکی از نکات قابل تامل این است که چرا به اسناد ثبت شرکت ها آگهی ثبتی می گویند؟ چرا که این نگرش و استفاده از عنوان آگهی برای اسناد ثبت شرکت ها نوعی تشابه با آگهی های ثبتی حوزه املاک از جمله آگهی تحدید حدود و آگهی های نوبتی می باشد که این دسته از آگهی ها، سند رسمی به معنی خاص تلقی نمی گردد. تنها دلیلی که ممکن است موجب گردد به اسناد ثبت شرکت ها آگهی گفته شود، الزامات مربوط به انتشار و اعلانات اسناد ثبت شده در مراجع ثبت شرکت ها می باشد که این نوع الزام انتشار سند رسمی، در خصوص سایر اسناد مرتبط با دفاتر اسناد رسمی و همچنین سند املاک در نظر گرفته نشده است.فی الحال به نظر می رسد نحوه نگارش اسناد تنظیمی و متون استفاده از آن در مرجع ثبت می بایستی تغییر نمایند تا اعلامات ثبت شرکت ها به عنوان سند رسمی به ذهن متبادر گردد.
    • شرکت های تجارتی :
    تجار و فعالان و بازرگانی به دو گروه عمده شامل شخص حقیقی تاجر و شخص حقوقی تاجر تقسیم می شود. شخص حقوقی تاجر به معنی اخص، شامل شرکت های تجارتی می گردد. امروزه فعالیت تجار و بازرگانان و فعالان اقتصادی خصوصا شرکت های تجارتی تحت نظر قانون خاص قرار گرفته اند به طوری که چنان چه اشخاص حقوقی بخواهند به فعالیت های تجارتی بپردازند، می بایستی قبل از هر اقدام نسبت به تشکیل و ثبت شخصیت حقوقی خود نزد ادارات ثبت شرکت ها اقدام نمایند، و گرنه از حقوق و امتیازات مرتبط با شرکت های تجارتی نمی توانند بهره مند گردند. تجارت گروهی در جهت استفاده از ظرفیت های تجاری و بردن سود و منفعت زمانی امکان پذیر است که با ایجاد شخصیت حقوقی در زندگی اقتصادی و تجاری بتوان نوعی اعتبار سازی عمومی و بازرگانی را ایجاد نمود.
    نهاد شرکت های تجاری از قانون تجارت بلژیک و فرانسه اخذ و با تصویب اولین قانون تجارت ایران، یعنی قانون تجارت 1303 وارد نظام حقوقی ایران شده. بدون آن که تعریفی از شرکت تجارتی در این قانون و قانون جایگزین آن، یعنی قانون تجارت 1311 ارائه گردد.
    شرکت های تجارتی همیشه به موجب عقد به وجود می آند و دارای شخصیت حقوقی می باشند.
    به موجب ماده 583 قانون تجارت، کلیه شرکت های تجارتی مذکور در این قانون شخصیت حقوقی دارند. باتوجه به ماده 195 قانون تجارت، ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانونی ثبت شرکت ها است.
    ” مرحوم دکتر منصور صقری در تعریف شرکت بیان نموده است: شرکت عهدی است که به وسیله دو یا چند شخص توافق می کنند آورده هایی را به منظور تقسیم منافع احتمالی، مشترکا مورد تجارت قرار دهند.”
    دکتر اسکینی نیز شرکت های تجارتی را این گونه تعریف نموده است: شرکت تجارتی قراردادی است که به موجب آن یک یا چند نفر توافق می کنند سرمایه مستقلی را که از جمع آورده های آنان تشکیل می شود، ایجاد کنند و به موسسه ای که برای انجام مقصود خاصی تشکیل می گردد، اختصاص دهند و در منافع و زیان های احتمالی حاصل از به کارگیری سرمایه سهیم شوند.
    * در قانون مدنی فرانسه تعریف زیر که به ماهیت شرکت تجارتی بسیار نزدیک است از شرکت ارائه شده است :
    شرکت عبارت است از قراردادی که به موجب آن دو یا چند نفر متعهد می شوند، شی را در شرکت بگذارند، با این هدف که منافع حاصله از آن را بین خود تقسیم کنند.
    همچنین مطابق یکی از نظرات دکترین شرکت تجارتی عبارت است از سازمانی که بین دو یا چند نفر تشکیل می شود که در آن هر یک سهمی به صورت نقد یا جنس یا کار خود در بین می گذارند تا مبادرت به عملیات تجارتی نموده و منافع و زیان های حاصله را بین خود تقسیم کنند.
    • برای ایجاد شخصیت حقوقی از جمله شرکت ها شرایط ذیل لازم است :
    1- قصد و اراده شخصیت حقوقی: برای تشکیل شخصیت حقوقی وجود قصد و اراده لازم و ضروری است در غیر این صورت و مثلا هر گاه گروهی به منظور شرکت در یک مهمانی و یا مراسم گرد هم جمع شوند شخص حقوقی پدید نخواهد آمد.
    2- هدفدار بودن گروه: این موجود برای نیل به اهداف خاصی پا به عرصه وجود می گذارد و فعالیت می کند.هر گاه دسته ای از افراد یا پاره ای از اموال بدون رسیدن به هدف معینی در کنار هم قرار بگیرند شخص حقوقی تشکیل نخواهد شد؛شخص حقوقی پس از زوال این هدف حیات خود را از دست می دهد. بنابراین شخص حقوقی همچون شخص حقیقی آغاز و پایانی دارد.

  • نظرات() 
  • شنبه 20 مهر 1398

     
    • قاره اروپا
    قاره اروپا در نیمکره شمالی زمین قرار دارد و پس از قاره اقیانوسیه، دومین قاره کوچک جهان است.قاره اروپا با قاره آسیا در یک پهنه خشکی قرار گرفته اند و با یکدیگر خشکی بزرگ اوراسیا را تشکیل می دهند.مرز طبیعی میان اروپا و آسیا را کوه های اورال تشکیل می دهند.

    مساحت اروپا حدود 10 میلیون کیلومتر مربع است و بیش از 730 میلیون نفر جمعیت دارد که یازده درصد از جمعیت جهان را تشکیل می دهند.با وجود مساحت نسبتا کم خود اروپا پس از آسیا دومین قاره جهان از نظر تراکم جمعیت است. اروپا که به دلیل قرار گرفتن در منطقه معتدل شمالی به قاره سبز معروف است، بین آب های دریای خزر و دریای سیاه در جنوب شرقی مدیترانه در جنوب اقیانوس اطلس در غرب و دریای آدرباتیک در شمال قرار دارد.اروپا همچنین جزایر بسیاری دارد که از جزایر بزرگ آن می توان به جزایر بریتانیا و ایسلند اشاره کرد. شماری از شهرهای مهم و تاریخی جهان از جمله لندن، رم، مسکو، آتن، پاریس، و برلین در اروپا قرار گرفته اند.
    اغلب دانشمندان و مخترعان و نویسندگان جهان اروپایی بوده و هستند.مردم اروپا زیاد کار می کنند و به این وسیله توانسته اند فقر و گرسنگی را در قاره خود تا حد زیادی نابود کنند. از این رو، اروپایی ها از ثروتمند ترین مردم جهان هستند.اروپا بخش تولیدی پر هیجانی دارد، بسیاری از تولیدات بزرگ صنعتی دنیا در اروپا صورت می گیرد.برخی از بزرگترین تولیدکنندگان جهان اروپاییان هستند.خودروهایی مانند پژو، رنو، بی ام و، ولوو، بنز و فولکس نخستین بار در کشورهای اروپایی ساخته شده اند و همچنین نخستین کسانی که در آسمان پرواز کردند، اروپایی بودند.
    • کشاورزی و صنعت ماهیگیری
    بخش کشاورزی در اروپا، بسیار گسترش یافته است.بخش کشاورزی در اروپا توسط سیاست های کشاورزی مشترکین حمایت می شود.کشاورزی تقریباَ در همه جای اروپا رایج است وبا استفاده از ماشین آلات مدرن و شیوه های علمی صورت می گیرد.در جنوب اروپا، آب و هوای مدیترانه ای سبب شده است که در این منطقه محصولات ویژه ای چون زیتون، مرکبات و انگور به عمل آید. در آنجا دامداری و دامپروری نیز با شیوه های علمی انجام می شود و میزان تولید محصولات گوشتی و لبنی زیاد است.بسیاری از فرآورده های گوشتی و لبنی کشورهایی چون هلند، و دانمارک به خارج از اروپا صادر می شود.
    صنعت ماهیگیری نیز به سبب دسترسی به دریاها و اقیانوس اطلس در اروپا رونق دارد و نروژ از کشورهایی است که در این صنعت فعالیت چشمگیر دارد.قاره اروپا به دلیل داشتن مراکز فرهنگی و تاریخی فراوان نظیر موزه ها، کلیساها و دانشگاه ها مورد توجه گردشگران است.جاذبه های طبیعی سواحل آفتابی طولانی در مدیترانه، ورزشگاه های زمستانی در کوه های آلپ و بالاخره داشتن مراکز خرید و فروشگاه های بزرگ، پیوسته مورد بازدید جهان گردان سراسر دنیا قرار می گیرد.اسپانیا، ایتالیا، فرانسه از جمله کشورهایی هستند که از طریق ورود جهانگردان درآمدهای بسیار زیادی کسب می کنند.
    • سرمایه گذاری و بانکداری
    اروپا بخش مالی پیشرفته بسیار خوبی دارد.بسیاری از شهرهای اروپایی واحد پول رایجشان یورو است. این امر باعث شده است که خانه داران و شرکت ها بتوانند به راحتی در کمپانی ها سرمایه گذاری کنند و بتوانند بدون هیچ ممانعتی در بانک های دیگر کشورهای اروپایی پول واریز کنند.بانک های اروپایی جزء سودآورترین و بزرگترین بانک های جهان هستند.قاره اروپا دارای منابع زیرزمینی از قبیل معادن زغال سنگ و نفت است.
    امروزه اروپا با استفاده از علم و فناوری جدید توانسته است از بزرگترین مناطق صنعتی جهان باشد.کالاهای صنعتی کشورهایی چون آلمان، انگلستان و فرانسه به سراسر جهان صادر می شود.
    • ثبت شرکت در اروپا
    کلیه افراد حقیقی یا حقوقی که تمایل به حضور در بازار بین المللی در کشورهای اروپایی را دارند می توانند نسبت به ثبت شرکت اقدام نمایند وبه طور رسمی صاحب شرکت در اروپا گردند.
    • مهم ترین شکل های قانونی فعالیت اقتصادی در اروپا عبارتند از:
    تاسیس شرکت با مسئولیت محدود :
    ثبت یک شرکت با مسئولیت محدود ساده ترین و بهترین نوع حضور در بازار اقتصادی اروپا می باشد.تاسیس و به ثبت رساندن شرکت با مسئولیت محدود را می توان با یک شخص یا بیشتر تأسیس نمود.حداقل سرمایه برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود مبلغ 25000 یورو می باشد.
    مدارک لازم برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اروپا :
    الف) مدارک مربوط به شرکت مادر در ایران
    ب) مدارک مربوط به شخص متقاضی ثبت شرکت مستقل
    ج) مدارک مربوط به شعبه در کشورهای اروپایی می باشد.مانند مجوز فعالیت صنفی.
    ” در ضمن هزینه های تأسیس و ثبت شرکت نیز باید پرداخت شوند.”
    • تاسیس شعبه :
    اشخاص ایرانی می توانند نسبت به تاسیس و ثبت شعبه اعم از مستقل و وابسته اقدام نمایند.تمام شرکت های تجاری با شخصیت حقوقی مستقل از نظر قانون کشورهای اروپایی تاجر کامل بوده و مجاز به تاسیس شعبه می باشند.شعبه می تواند به شکل شعبه مستقل و شعبه به صورت وابسته باشد.
    • دفتر نمایندگی :
    تأسیس دفتر نمایندگی در اروپا ممکن است به شکل دفتر باشد.این دفتر ممکن است از طرف خود شرکت مادر اداره شود و از این لحاظ از هر جهت وابسته به شرکت مادر است و یا ممکن است که این دفتر نمایندگی از طرف یک نماینده تجاری با داشتن وکالت اداره شود.در هر صورت دفتر نمایندگی حق فعالیت مستقل مانند عقد قرارداد به نام خود نداشته و فقط می تواند فعالیت تجاری محدودی داشته باشد.مانند خدمات پس از فروش یا بازاریابی.
    • مزایای ثبت شرکت در اروپا :

    امکان درخواست پاسپورت اروپایی و دریافت حق شهروندی پس از اخذ اقامت دائم
    دسترسی به تمام نواحی اروپایی برای مسافرت ، تجارت و اقامت طولانی مدت
    استفاده از برندهای تجاری اروپائی
    امکان اخذ آسان ویزای کشورهای اروپایی
    زندگی و اقامت در یکی از بهترین کشورهای اروپا
    نیروی کار حرفه ای
    سیاست های نوآوری و تغییر در پیشرفت این کشور
    اقتصاد پایدار کشورهای اروپایی
    امکان درخواست اقامت دائم پس از 3سال
    قوانین تجاری و گمرکی آزاد در داخل اتحادیه اروپا
    افتتاح حساب شرکتی و شخصی
    مالکیت 100درصدی
    زیرساخت های پیشرفته کشورهای اروپا
    بهره مندی از مزایای مالیاتی
    پیشرو نیروی مالی
     

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 17 مهر 1398

     
    با توجه به آنکه قوانین تجارت ایران در خصوص اصطلاح « آورده »، تعریفی ارایه نداده و تنها به صورت مختصر به انواع آن یعنی آورده ای نقدی وغیر نقدی اشاره نموده اند، دانستن مفهوم آورده ضرورت دارد. به همین جهت در این نوشتار، ابتدا در گفتار نخست مفهوم انواع آورده (آورده های نقدی وغیرنقدی)؛ و در گفتاردوم قواعد عمومی حاکم برآورده های غیر نقدی در شرکت های تجاری توضیح داده می شود.

    • تعریف آورده های نقدی و غیرنقدی :
    در یک تقسیم بندی کلی،تمام آن چیزی را که شرکاء می توانند به شرکت بیاورند می توان به آورده نقدی و غیر نقدی تقسیم نمود.
    1. آورده نقدی :
    آورده نقدی در قانون تجارت مصوب 1311 و نیز قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 1347، تعریف نشده است. متخصصان علم حسابداری در تعریف «نقد» بیان داشته اند: آنچه که اگر به باتک ارایه شود معادل ارزش اسمی آن، بدون قید وشرط و فوراً توسط بانک پرداخت گردد. از نظر آنان هر دارایی که یکی از دو شرط زیر را داشته باشد می تواند جزو وجوه نقد محسوب گردد: 1- هر دارایی جاری که در بانک، سپرده شده و بدون هیچ قید و شرطی، در هر زمان بتوان از آن برای مقاصد تجاری استفاده نمود؛
    2- هر دارایی جاری که بانک به عنوان سپرده بپذیرد؛ به عنوان مثال می توان از اسکناس و مسکوک، چک، حواله های بانکی و برودات دیداری به عنوان نقد یاد نمود؛ زیرا به محض ارایه به بانک ها، مبلغ اسمی آنها به حساب مشتری منظور می گردد.
    سؤالی که در اینجا ممکن است پیش آید این است که آیا ارزهای خارجی، مانند دلار و لیره را نیز باید " وجه نقد " دانست یا اینکه این ارزها در حکم کالا محسوب می شود؟ یعنی، زمانی که آورده یکی از شرکاء به عنوان مثال، دلار باشد باید آن را آورده نقدی دانست یا غیر نقدی؟ پاسخ به این سؤال با توجه به آنکه قواعد حاکم بر آورده های نقدی و غیر نقدی در بسیاری از موارد متفاوت است، اهمیت دارد.
    به تعبیر برخی از حقوقدانان، « وجه نقد پولی است که در هر کشور معیار تعیین ارزش قرار می گیرد و ارزهای خارجی که به تناسب معادل ریالی خود ارزش دارد، در معاملات داخلی در حکم کالا به شمار می رود. با این حال، دیوان عالی کشور در یکی از آرای وحدت رویه خود، به دلایل متعددی ارزهای خارجی را نیز پول دانسته است. در قانون شرکت های انگلستان (2014)، « وجه نقد » شامل ارزهای خارجی نیز می شود. بنابراین می توان گفت ارزهای خارجی همانند پول رایج در ایران، آورده نقدی محسوب شده و از قواعد آن تبعیت می کند.
    به عقیده برخی از حقوقدانان در شرکت های مدنی، شریک می تواند سهم الشرکه را به صورت سفته، حواله و برات به شرکت بدهد یا ضمن سپردن تعهدنامه، تسلیم آن را در موعد مقرر برعهده بگیرد. به نظر می رسد این موضوع به شرکت های تجاری نیز قابل تسری است. بنابراین در مواردی که شخص با اسناد بانکی تعهد به پرداخت وجه نقد می نماید نیز آورده از نوع نقدی است و در زیرعنوان آورده نقدی اسکناس رایج داخلی یا خارجی، جای می گیرد.
    2. آورده غیر نقدی :
    آورده غیر نقدی که اصطلاح آن نخستین بار در لایحه سال 1347 به کار گرفه شده است و در برخی از آثار علمی از آن به " آورده جنسی " نیز تعبیر شده است، در قوانین مربوط به حقوق تجارت، تعریف نشده است، در قانون تجارت و فرهنگ حقوقی، اصطلاح غیر نقد به دو معنا استعمال شده است : یک معنا عبارت است از موجل است که معنای مخالف آن نقد وحال می باشد، در این تعبیر توجیهی به ماهیت آورده نمی شود بلکه زمان آوردن آن، ملاک است. معنای دیگر آورده غیر نقد با توجه به ماهیت آورده است که اگر پول رایج، آورده باشد می گویند آورده نقد است و اگرغیر پول رایج باشد به آن آورده غیر نقد می گویند.
    در نظام حقوقی انگلستان علاوه بر عبارت « non-cash asset »، عبارت های دیگری مانند :
    « Non- cash consideration » و « « in kind contribution نیز برای تبیین مفهوم آورده غیر نقدی به کار می رود. در نظام حقوقی این کشور، آورده غیر نقدی در قانون شرکت ها (2014) به معنی هر مال یا منفعت در مال بجز وجه نقد تعریف شده است. البته دادگاه های این کشور این تعریف را به نحو انعطاف پذیری تفسیر کرده اند. به عنوان مثال در پرونده اولترافریم علیه فیلدینگ، لویسون جی، قاضی دیوان عالی، معتقد بود که یک آورده غیر نقدی شامل اجاره و مجوز بهره برداری حقوق طراحی نیز می شود. در این پرونده، دادگاه چنین نظر داد از آنجایی که مجوز، یک اجازه، بهره برداری از مال است آورده غیر نقدی محسوب می شود.
    • قواعد حقوق مدنی حاکم بر آورده های غیر نقدی در شرکت ها ی تجاری :
    از آنجایی که انتقال آورده به شرکت ، مبتنی بر توافق است، آورده غیر نقد در انتقال به شرکت از قواعد عمومی قراردادها تبعیت می کند. براین اساس مهمترین این قواعد را به شرح زیر می توان برشمرد :
    1. اهلیت آورده :
    آورنده باید اهلیت داشته و محجور و ورشکسته نباشد. البته اقدام از ناحیه قائم مقام قانونی محجورین در این خصوص با رعایت غبطه آنان بلامانع است؛ زیرا داشتن سهم یا سهم الشرکه مستلزم اهلیت استیفاء نبوده و اهلیت تمتع کفایت می کند.
    هم چنین در مواردی که یکی از شرکاء، تبعه بیگانه باشد با توجه به ماده 7 قانون مدنی باید بر اساس قوانین دولت متبوع خود در مورد انعقاد قرارداد شرکت، اهل محسوب گردد. با این حال با استناد به ماده 962 قانون مدنی می توان گفت : اگر شریک خارجی در شرکت از نظر کشور خود اهل محسوب نشود ولی شرایط اهلیت را مطابق قوانین ایران دارا باشد، مشارکت وی معتبر است.
    2. موجود بودن آورده :
    وفق ماده 361 قانون مدنی، اگر در بیع ( خرید وفروش) عین معلوم شود که مبیع (معامله) وجود نداشته، بیع باطل است. با استنباط از این ماده می توان گفت : اصل مال مورد واگذاری به شرکت باید هنگام انتقال وجود خارجی داشته باشد، وگرنه آورنده ضامن است.
    موجود نبودن آورده در برخی موارد ممکن است وصف خاصی به آن شرکت بدهد. در نظام حقوقی برخی کشورها شرکتی که فاقد آورده است یا وجود آورده در آن، صوری است " شرکت صوری " نامیده می شود؛ یعنی شرکتی که تنها به صورت صوری برای پنهان داشتن انتفاع شخصی به وجود می آید. در کشور فرانسه، دیوان عالی این کشور به صورت سنتی این کشورها را غیر موجود اعلام می داشت ولی امروزه این شرکت ها باطل توصیف می شوند. ضمانت اجرای این بطلان آن است، که طلبکاران شرکت به طور مستقیم به آن عضوی که با استفاده ازظاهر شرکت به فعالیت پرداخته است، مراجعه کنند. در برخی موارد ممکن است، بخشی از آورده موجود نباشد؛ به عنوان مثال، ملکی به شرط داشتن مساحت معین به عنوان آورده به شرکت انتقال داده شود و بعد معلوم گردد که کمتر از آن مقدار است؛ در این صورت به نظر می رسد با توجه به ماده 355 قانون مدنی، تنها نسبت به میزانی که آورده موجود است، توافق صورت گرفته، صحیح است. هم چنین با استناط از ماده 385 قانون مدنی می توان گفت: اگر آورده غیر نقدی، عین معین غیر قابل تجزیه باشد یا به تعبیر دیگر، تجزیه آن بدون ضرر ممکن نباشد و به شرط بودن مقدار معین فروخته شده، ولی در حین تسلیم کمتر درآید، در این صورت، شرکت ( به عنوان مشتری)، حق فسخ خواهد داشت.
    3. مالیت داشتن :
    چیزی که به شرکت آورده می شود باید مالیت داشته و قابل داد و ستد باشد. به عقیده بیشتر حقوقدانان، مالیت داشتن مفهومی نسبی است؛ یعنی معیار مالیت داشتن، تنها داوری عموم نیست بلکه منفعت عقلایی و مشروع برای طرفین نیز می تواند معیار مالیت باشد. یکی از آرای اصراری هیأت عمومی دیوان عالی کشور( رأی شماره 5892_10/11/38) که مفاد آن، موید این موضوع است، مقرر می دارد : « چون شرکت نسبت به موضوعی تشکیل شده که نزد شرکاء مالیت داشته و انعقاد چنین شرکتی خارج از حدود قانون نبوده لذا استدلال دادگاه صحیح نیست…» همان طور که مشاهده می شود دیوان، مالیات داشتن موضوع عقد را بین شریکان شرکت تجاری کافی دانسته و معیار نسبی بودن مالیات را پذیرفته است. با توجه به معیار نسبی بودن، مالیات داشتن ممکن است از کشوری به کشور دیگر، متفاوت باشد. این موضوع در مواردی که شرکت ها در فراتر از کشورهای محل پیدایش فعالیت می کنند حایز اهمیت است. در برخی موارد ممکن است شرکت خارجی قصد داشتن شعبه در ایران را داشته و در سرمایه آن اموالی باشد که در حقوق ما مالیت ندارد. برخی از حقوقدانان درخصوص این موضوع بیان داشته اند: ازآنجایی که شعبه کاملاً به شرکت وابسته است مشکلی پیش نخواهد آمد و همین که آورده ها در کشور مبدأ دارای مالیات باشد، کفایت می کند.
    ۴. تعهد درک و عیب :
    از آنجایی که آورنده، مال را به شرکت انتقال می دهد، مطابق ماده ۳۹۱ قانون مدنی همانند فروشنده، ضمان (پیمان، تعهد، ضمانت) درک مبیع در مقابل خریدار برعهده اوست؛ بنابراین در صورت مستحق للغیر درآمدن کل یا بعض آورده غیرنقدی، شریکی که قصد داشته مال دیگری را بدون اذن صاحب آن به شرکت بیاورد. بر طبق قواعد حقوق مدنی ملزم می شود بها را مسترد دارد و در صورت جهل شرکت به وجود فساد، آورنده باید از عهده غرامات وارده بر شرکت نیز برآید.
    در برخی موارد ممکن است مال موضوع انتقال به شرکت تجاری، متعلق حق شخص ثالث باشد؛ به عنوان مثال، راهن،مال غیر منقولی را که در رهن دیگری است به عنوان آورده غیر نقدی به شرکت تجاری انتقال دهد. در نظام حقوقی ایران، در قوانین مربوط به شرکت های تجاری، قواعد حاکم بر این موضوع پیش بینی نشده است؛ به همین جهت دراین زمینه باید از قواعد حقوق مدنی تبعیت نمود. درحال حاضر در رویه قضایی ایران،چنین انتقالی به دلیل تعارض با حقوق بنگاه رهنی (مرتهن)، غیرنافذ محسوب می شود. بنابراین چنانچه، مرتهن به عنوان شخص ثالث ( در ارتباط میان مالک و شرکت) با آن موافق نباشد راهن باید مال غیر منقول دیگری را به عنوان آورده، وارد شرکت تجاری نماید و درصورتی که نتواند چنین کند از شمار شرکاء خارج خواهد شد.
    به منظور جلوگیری از بروز چنین مشکلاتی، در نظام حقوقی برخی از کشورها پیش از تشکیل شرکت، حقوق اشخاص ثالث نسبت به آورده ها مورد توجه قرار می گیرد؛ به عنوان مثال در نظام حقوقی استرالیا در زمان انتقال آورده به شرکت، این موضوع بررسی می شود که آیا انتقال آن، نیاز به موافقت شخص ثالث دارد یا خیر. بنابراین چنانچه در مورد دارایی متعلق منفعت شخص ثالث، نیاز به چنین موافقتی باشد، ترتیباتی برای آزادسازی دارایی از منافع شخص ثالث اتخاذ می شود. همه این موارد در مواردی که یک شرکت با ادغام یا تجمیع چند شرکت دیگر، ایجاد می شود نیز جاری می باشد.
    همچنین، هنگامی که آورده یک شریک کالاست، شریک همه حقوق مالکانه ای را که نسبت به آن دارد به شرکت منتقل می کند. از آنجایی که این انتقال، یک انتقال معوض است؛ آورده گذار در برابر شرکت مانند فروشنده در برابر خریدار، ضامن عیوب مخفی آن می باشد؛ در نتیجه، صاحب آورده به موجب ماده ۴۲۷ قانون مدنی، ضامن عیوب پنهانی مال مورد انتقال به شرکت خواهد بود و در مورد ظهورعیب، شرکت به عنوان مشتری می تواند ارزش اختیار کند.
    لازم به ذکر است اگرچه انتقال آورده غیرنقدی در بیشتر موارد از قواعد عمومی قراردادها تبعیت می کند اما در برخی موارد، تابع قواعد خاص است؛ به عنوان مثال، پذیرش آورده غیرمنقول با رعایت تشریفات مواد ۷۶ به بعد قانون تجارت بوده، نمی توان این توافق را فسخ نمود. از این رو، اگرچه قسمت مهمی از ساختار حقوق شرکت ها را نهاد قرارداد، تبیین می نماید؛ اما نمی توان قرارداد را به عنوان معیاری برای تبیین تمام واقعیت حقوق شرکت ها دانست؛ زیرا قسمت اعظم حقوق شرکت های مدرن را امروزه قواعد آمره تشکیل می دهند که بر خلاف مقررات تجویزی و تکمیلی، اعراض ازآنها با توسل به قرارداد های خصوصی، امکان پذیر نمی باشد.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 17 مهر 1398

     

    مجسمه یا تندیس پیکره ای است که اغلب با هدف یادآوری یا به نمایش گذاشتن وجود یک انسان، شیء ، حیوان یا واقعه ساخته می شود. مجسمه ها ممکن است به یادبود بزرگان تاریخ ساخته شوند همچون مجسمه فردوسی

    با ثبت شرکت تولید مجسمه ، می توانید فعالیت خود را به طور رسمی و قانونی آغاز کنید و به آن اعتبار ببخشید. در ذیل به بررسی فرآیند ثبت شرکت مجسمه سازی می پردازیم.

    فرآیند ثبت شرکت مجسمه سازی
    از اقدامات اولیه برای راه اندازی و تاسیس شرکت تصمیم گیری برای تعیین موضوع شرکت می باشد. موضوع فعالیت هر شرکت که در بند ۲ اساسنامه آن قید می گردد، نشان دهنده هویت و اهدافی است که آن شرکت برای آن منظور تشکیل شده است. شخص حقوقی فقط درباره موضوعاتی می تواند عمل کند که در موضوع شرکت تصریح شده باشد . به این جهت اصولاَ کلیه شرکت ها موضوع شرکت را وسیع تعریف می کنند تا بتوانند کلیه اموری را که لازم باشد انجام دهند .
    با انتخاب موضوع فعالیت خود، می توانید قالب ثبتی مناسب را انتخاب کنید.
    به موجب ماده 20 قانون تجارت ، شرکت های تجاری به انواع ذیل تقسیم می شوند :
    1- شرکت سهامی عام
    2- شرکت سهامی خاص
    3- شرکت بامسئولیت محدود
    4- شرکت تضامنی
    5- شرکت نسبی
    6- شرکت مختلط ( اعم از سهامی و غیرسهامی )
    7- شرکت تعاونی
    شایان ذکر است از میان شرکت های نامبرده، شرکت سهامی خاص و با مسئولیت محدود با استقبال بیشتری مواجه هستند . ( در ادامه به شرایط و مدارک ثبت این شرکت ها خواهیم پرداخت ) .
    پس از انتخاب قالب ثبتی مناسب، 5 نام را با توجه به اولویت مشخص نمایید و سپس با ورود به سامانه اداره ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری، اطلاعات خواسته شده را تکمیل کنید.
    پس از ثبت سامانه ای و تایید نام شرکت می بایست مدارک مورد نیاز را به اداره ثبت شرکت ها ارسال نمایید .
    – ثبت شرکت مجسمه سازی سهامی خاص:
    شرکت سهامی خاص، شرکتی است بازرگانی که تمام سرمایه آن منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده و سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام،محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
    در رابطه با شرکت سهامی خاص نکات ذیل قابل توجه است:
    * حداقل سرمایه شرکت های سهامی خاص یک میلیون ریال است.
    * تعداد مدیران حداقل سه نفر است.
    * تعداد سهامداران نباید از سه نفر کمتر باشد.
    * در شرکت سهامی خاص اوراق قرضه قابل انتشار نیست.
    * سهام شرکت سهامی خاص قابل عرضه در بورس نیست.
    * انتقال سهام در شرکت سهامی خاص موکول به موافقت سایر شرکاست.
    – شرایط ثبت شرکت سهامی خاص :
    حداقل 3 نفر عضو+ 2 نفر بازرس
    حداقل  35 درصد سرمایه نقداَ پرداخت شود.
    حداقل سرمایه 1000000ریال
    – مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص:
    کپی کارت ملی و شناسنامه ی کلیه اعضا
    امضای اقرارنامه
    اصل گواهی عدم سوپیشینه
    اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
    (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل،چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)
    – ثبت شرکت مجسمه سازی با مسوولیت محدود :
    شرکت با مسئولیت محدود،عبارت است از شرکتی که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هریک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت خواهند بود.در اسم شرکت باید عبارت"با مسئولیت محدود" قید شود و همچنین اسم شرکت نباید متضمن نام هیچ یک از شرکاء باشد وگرنه شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی خواهد داشت.
    – شرایط ثبت شرکت بامسوولیت محدود :
    وجود حداقل 2 نفر عضو
    حداقل سرمایه 10.0000 ریال
    تعهد با پرداخت کل سرمایه
    – مدارک لازم برای ثبت شرکت با مسوولیت محدود :
    کپی شناسنامه و کارت ملی کلیه ی اعضا
    اصل گواهی عدم سوء پیشینه
    امضای اقرارنامه
    مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
    در صورت نیاز به هرگونه مشاوره با ما تماس حاصل فرمایید.
     
    1. ثبت شرکت
    2. ثبت تغییرات شرکت
    3. ثبت برند و علائم تجاری ( مشاوره جهت انتخاب نام مناسب برای برند، استعلام برند )
    4. ثبت اختراع
    5. ثبت طرح صنعتی
    6. خدمات کارت بازرگانی
    7. خدمات مشاوره حقوقی و وکالتی و …
    خدمات خود را به صورت گسترده ارائه می نماید.
    برای این منظور کافیست با همکاران ما تماس حاصل فرمایید.

  • نظرات() 
    • تعداد صفحات :3
    • 1  
    • 2  
    • 3  

    آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :


    ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو